Ҳар нақши дирам бандӣаст , дар дидаи огоҳӣ

هر نقش درم بندی است، در دیده آگاهی

Доими зи Флўси хеш дар дом буд моҳӣ !

دائم ز فلوس خویش در دام بود ماهی!

Дар хоб набинад шаҳ , осоиши дарвешӣ

در خواب نبیند شه، آسایش درویشی

Дарвеш надорад раҳ бар тахти шаҳаншоҳӣ

درویش ندارد ره بر تخت شهنشاهی

Бо сари басари он кӯ , раҳ дар дили шаби мипў

با سر بسر آن کو، ره در دل شب میپو

Гум карда худ меҷӯ , бо шамъи рухи коҳӣ

گم کرده خود میجو، با شمع رخ کاهی

Бгдохти ғамаш аз тан , то ҷомау пероҳан

بگداخت غمش از تن، تا جامه و پیراهن

Чун ҳеҷ намонад аз ман , эй заъф чаҳ мехоҳӣ ? !

چون هیچ نماند از من، ای ضعف چه میخواهی؟!

Бори амалӣ бар банд , то ҳаст равон дар тан

بار عملی بر بند، تا هست روان در تن

Каз каф равад ин соҳил , киштӣ чу шавад роҳӣ

کز کف رود این ساحل، کشتی چو شود راهی

Аъзоу қавӣ , карданд тарками бгаҳи перӣ

اعضا و قوی، کردند ترکم بگه پیری

Аз халқи чунон дигар хоҳам з ки ҳамроҳӣ ? !

از خلق چنان دیگر خواهم ز که همراهی؟!

Воъиз , ғами рӯзӣ чанд ? як шаби ғами худ ҳам хур

واعظ، غم روزی چند؟ یک شب غم خود هم خور

Ин занги зи дили хезад , бо оҳи саҳаргоҳӣ

این زنگ ز دل خیزد، با آه سحرگاهی