Дар ваҳшати ду кун биҷӯ он ягона ро

در وحشت دو کون بجو آن یگانه را

Бар рӯй дил бабанд дар фикри хона ро

بر روی دل ببند در فکر خانه را

Чашм аз ҷаҳон бапуш ва , дигар беш аз ин мубин

چشم از جهان بپوش و، دگر بیش از این مبین

Чини ҷабини пасту баланди замона ро

چین جبین پست و بلند زمانه را

Хоҳӣ ки сарфарози шӯй , хоксор бош

خواهی که سرفراز شوی، خاکسار باش

Роҳии ҷуз остон набӯд садри хона ро

راهی جز آستان نبود صدر خانه را

Пайвастаи аҳли ҳирс , залиланд дар ҷаҳон

پیوسته اهل حرص، ذلیلند در جهان

Хирман ба хоки тира нишондааст дона ро

خرمن به خاک تیره نشانده است دانه را

эй бе хабари шумораи неъмати нигоҳдор

ای بی خبر شماره نعمت نگاهدار

Тасбеҳ кардаанд барои ту дона ро

تسبیح کرده اند برای تو دانه را

Дардо ки хеш ҳам нишнидам , чаҳ суд агар

دردا که خویش هم نشنیدم، چه سود اگر

Гуфтам баланди ин ғазали воъизонаро ?

گفتم بلند این غزل واعظانه را؟