Ишқ набӯд ҷузи бало бо сабр беандоза Эй
عشق نبود جز بلا با صبر بیاندازهای
Бо ҳаёти ҷовдон ҳар лаҳзаи марги тоза Эй
با حیات جاودان هر لحظه مرگ تازهای
Бас буд моро фишори тангнои рӯзгор
بس بود ما را فشار تنگنای روزگار
Дафтари моро набошад ҳоҷати шероза Эй
دفتر ما را نباشد حاجت شیرازهای
зи устихонам , хезади овози шикастӣ ҳар нафас
ز استخوانم، خیزد آواز شکستی هر نفس
Аз ғамати афтода дар ҳар кӯчае овоза Эй
از غمت افتاده در هر کوچهای آوازهای
Аз тавозуъи шохи гулро уқдаҳо аз дил гушӯд
از تواضع شاخ گل را عقدهها از دل گشود
Не фитод аз саркашӣ ҳар дам бабанд тозае !
نی فتاد از سرکشی هر دم ببند تازهای!
Афганд субҳи аҷал шояд дилатро дар хумор
افگند صبح اجل شاید دلت را در خمار
Дар парешоне кашад ин гули магари хамёза Эй
در پریشانی کشد این گل مگر خمیازهای
Бас ки бо саҳрои дил овораам ху карда аст
بس که با صحرا دل آوارهام خو کرده است
Воъиз аз ҳолам намеояд , ба шаҳри овоза Эй
واعظ از حالم نمیآید، به شهر آوازهای