Гар ба рангаши лола ӣӣ бошад ба домани кӯҳ ро

گر به رنگش لاله یی باشد به دامن کوه را

Чун садо ҳайфаст гирд сар нагаштан кӯҳ ро

چون صدا حیف است گرد سر نگشتن کوه را

Сайли кӯҳ аз ҷо агар бунёд шаҳрӣ мекунад

سیل کوه از جا اگر بنیاد شهری میکند

Мекунад аз ҷои сайли гиряи ман кӯҳ ро

میکند از جای سیل گریه من کوه را

Айби ту хоҳӣ нагӯяд хасм , айб ӯ магӯ

عیب تو خواهی نگوید خصم، عیب او مگو

Бо хамӯшӣ метавон хомӯш кардани кӯҳ ро

با خموشی میتوان خاموش کردن کوه را

Мехӯрд захми ҷафо , ҳаркас ки дорад ҷавҳарӣ

میخورد زخم جفا، هرکس که دارد جوهری

Теша бар дили мизннд аз баҳри маъдани кӯҳ ро

تیشه بر دل میزنند از بهر معدن کوه را

Худнамоёнро муяссар нест икдм бе малол

خودنمایان را میسر نیست یکدم بی ملال

Пургиреҳ бошад ҷабин аз саркашидани кӯҳ ро

پرگره باشد جبین از سرکشیدن کوه را

Даст бар домани зани истиғнои тамкини шева ро

دست بر دامن زن استغنای تمکین شیوه را

Аз ҳарими дил бурун кун орзӯии лиўаҳ ро

از حریم دل برون کن آرزوی لیوه را

Домани уқбои бадастовар змоли ин ҷаҳон

دامن عقبی بدست آور زمال این جهان

Дар никоҳи он парӣ , даллола кун ин бева ро

در نکاح آن پری، دلاله کن این بیوه را

Хати сабзаши пӯшад ар себи занхдонро , чаҳ ғам ?

خط سبزش پوشد ار سیب زنخدان را، چه غم؟

Барги мипўшнд бар рӯ аз латофати мива ро

برگ میپوشند بر رو از لطافت میوه را

Бо дили равшан , талош хоксорӣ мекунад

با دل روشن، تلاش خاکساری میکند

Воъиз мо дорад аз оби равони ин шева ро

واعظ ما دارد از آب روان این شیوه را