Илоҳии нафрат аз мо даҳ , бнўъии аҳли дунё ро

الهی نفرت از ما ده، بنوعی اهل دنیا را

Ки раҳи надиҳад касе дар дили ғубори кӣнаи мо ро

که ره ندهد کسی در دل غبار کینه ما را

Ато кун машраби афтодагӣ , пеши дрштонм

عطا کن مشرب افتادگی، پیش درشتانم

Ту каз ҳамворӣ афгандӣ ба пои кӯҳи саҳро ро

تو کز همواری افگندی به پای کوه صحرا را

Нагардидем нарм аз Осиёи гардиши гардун

نگردیدیم نرم از آسیای گردش گردون

Ба пои гардиши чашмии биФгни донаи мо ро

به پای گردش چشمی بیفگن دانه ما را

Дар он дам коед аз зикри ту дар шӯриш аҷаб набӯд

در آن دم کاید از ذکر تو در شورش عجب نبود

Забони мавҷ агар уфтад бурун аз ком , дарё ро

زبان موج اگر افتد برون از کام، دریا را

Магар дар вусъати ободи хаёлат сар кунад варна

مگر در وسعت‌آباد خیالت سر کند ورنه

Нагунҷад шӯри маҷнӯни ту дар оғӯши саҳро ро

نگنجد شور مجنون تو در آغوش صحرا را

Шавад шояд май фикри турои минои дили воъиз

شود شاید می فکر ترا مینا دل واعظ

Ба дасти оташ шавқӣ бидиҳ ин санги хоро ро

به دست آتش شوقی بده این سنگ خارا را