Ба перӣ ончунон гардӣдаам аз нотавонӣ ҳо

به پیری آنچنان گردیده‌ام از ناتوانی‌ها

Ки натавонам гушӯдани чашми ҳасрат бар ҷавонӣ ҳо

که نتوانم گشودن چشم حسرت بر جوانی‌ها

Гудози оташи ҳиҷрон ӯ ҷое ки зӯри орад

گداز آتش هجران او جایی که زور آرد

Тавон бар толеъи худ такя кард аз нотавонӣ ҳо

توان بر طالع خود تکیه کرد از ناتوانی‌ها

зи бори ғам чаҳ парво ? лек ёр ояд чу дар гуфтан

ز بار غم چه پروا؟ لیک یار آید چو در گفتن

Аз он тарсам ки аз ҷои дрнёим аз гаронӣ ҳо

از آن ترسم که از جا درنیایم از گرانی‌ها

Агар хуршеди рухсори ту дар пеш назар бошад

اگر خورشید رخسار تو در پیش نظر باشد

Чу моҳи нави зи перӣ май рӯми сӯии ҷавонӣ ҳо

چو ماه نو ز پیری می‌روم سوی جوانی‌ها

Дили худро ба фарёд хамӯшӣ мекунам холӣ

دل خود را به فریاد خموشی می‌کنم خالی

Бар ёрӣ ки медонад забон безабонӣ ҳо

بر یاری که می‌داند زبان بی‌زبانی‌ها

Дигар имрӯз аз файзи нигоҳи гарми маи рӯйон

دگر امروز از فیض نگاه گرم مه‌رویان

Забони воъиз мо мекунад оташфишонӣ ҳо

زبان واعظ ما می‌کند آتشفشانی‌ها