Чунин то расед аз хуросони хабар

چنین تا رسید از خراسان خبر

Ба даргоҳи он одили додгар

به درگاه آن عادل دادگر

Ки шайбонии аўзбки куфри кеш

که شیبانی اوزبک کفر کیش

Бурун май наад пой аз ҳади хеш

برون می نهد پای از حد خویش

Дар он малик аз ғорати он бало

در آن ملک از غارت آن بلا

Намондааст ғайр аз харобии баҷо

نمانده است غیر از خرابی بجا

зи сами сутури ғами рӯзгор

ز سم ستور غم روزگار

Нишастааст бар рӯй шодии ғубор

نشسته است بر روی شادی غبار

зи тороҷи таркон ба бечорагон

ز تاراج ترکان به بیچارگان

Шудаи танг чун чашми таркони ҷаҳон

شده تنگ چون چشم ترکان جهان

зи хунрезии аўзбкони дағо

ز خونریزی اوزبکان دغا

Шудаи Машҳади Тӯс чун Карбало

شده مشهد طوس چون کربلا

Чу мърўз даргоҳ шуд ин хабар

چو معروض درگاه شد این خبر

Даромад зи ҷои хусрави додгар

درآمد ز جا خسرو دادگر

Чу мазлӯмӣ оҷизон кард гӯш

چو مظلومی عاجزان کرد گوش

Даромад чу дарёӣ раҳмат Биҷӯш

درآمد چو دریای رحمت بجوش

Бадали азми кин хостан соз кард

بدل عزم کین خواستن ساز کرد

Ғазабро бхўнхўоҳӣ овоз кард

غضب را بخونخواهی آواز کرد

Дар ин вақт аз он бдрги рӯсиёҳ

در این وقت از آن بدرگ روسیاه

Яке нома омад бадаргоҳи шоҳ

یکی نامه آمد بدرگاه شاه

Пураз лоф , мактуби он бадниҳод

پراز لاف، مکتوب آن بدنهاد

Ту гӯйӣ ки ноеаст он пари збод

تو گویی که نایی است آن پر زباد

зи ҳарфи мулоими тиҳии ончунон

ز حرف ملایم تهی آنچنان

Ки аз мағзи холӣ буд устихон

که از مغز خالی بود استخوان

Дарони номаи он нохирадманди дун

درآن نامه آن ناخردمند دون

Ниҳодаи чунин аз адаби пои бурун

نهاده چنین از ادب پا برون

Ки : дорем бо ҷумлаи хайлу ҳашам

که: داریم با جمله خیل و حشم

Дар ин рӯзҳо азми тўФи ҳарам

در این روزها عزم طوف حرم

Бад-ӣни лашкару ҳишмати бишмор

بدین لشکر و حشمت بیشمار

зи Эрон заминаст моро гузор

ز ایران زمین است ما را گذار

Шаҳ аз роҳ бояд гурезон шавад

شه از راه باید گریزان شود

Мабодо ки помол таркон шавад

مبادا که پامال ترکان شود

Чу он номаи мърўз даргоҳ шуд

چو آن نامه معروض درگاه شد

Ҳамаи домани оташ шоҳ шуд

همه دامن آتش شاه شد

Чунон пар шуд аз заҳри қаҳраши ҷаҳон

چنان پر شد از زهر قهرش جهان

Ки шуд зиндагии талх бар душманон

که شد زندگی تلخ بر دشمنان

Бифармуд то ҷамъ гардад сипоҳ

بفرمود تا جمع گردد سپاه

Паии кӣнаи ҷӯӣ аз он рӯсиёҳ

پی کینه جویی از آن روسیاه

БФрмони он хусрави разми ҷӯй

بفرمان آن خسرو رزم جوی

Далерони з ҳар сӯ ниҳоданд рӯй

دلیران ز هر سو نهادند روی

Ба Эрон чунон кард лашкари ҳуҷум

به ایران چنان کرد لشکر هجوم

Ки шуд Зангбор , аз сиёҳяши рӯм

که شد زنگبار، از سیاهیش روم

Чунон лашкар орост он шоҳи дайн

چنان لشکر آراست آن شاه دین

Ки хоқон шуд аз ҳайраташи нақши чин

که خاقان شد از حیرتش نقش چین

зи баси ҳамчуи дарёи сипаҳ ҷӯш кард

ز بس همچو دریا سپه جوش کرد

Гуҳарро садафи пунба гӯш кард

گهر را صدف پنبه گوش کرد

Хурӯш ончунон шуд зи андоза беш

خروش آنچنان شد ز اندازه بیش

Каз он баҳр нишнидӣ овози хеш

کز آن بحر نشنیدی آواز خویش