Чу омода шуд лашкари кӣнаи хоҳ

چو آماده شد لشکر کینه خواه

Ба сӯии хуросони равони гашти шоҳ

به سوی خراسان روان گشت شاه

Ба пешаши ҳамаи фатҳу иқбол буд

به پیشش همه فتح و اقبال بود

Дуои заъифони дунбол буд

دعای ضعیفان دنبال بود

Равони гашт чу он сипаҳи фавҷи фавҷ

روان گشت چو آن سپه فوج فوج

Ту гуфтӣ ки дарё даромад ба мавҷ

تو گفتی که دریا درآمد به موج

Қатори шутурҳо паии икдгр

قطار شترها پی یکدگر

Бибастанд бар новаки ҷодаи пар

ببستند بر ناوک جاده پر

Ба ҳар манзилӣ бор андохтанд

به هر منزلی بار انداختند

зи нави рӯзгорӣ дигар сохтанд

ز نو روزگاری دگر ساختند

з ҳар водӣе кӯч карданд боз

ز هر وادییی کوچ کردند باز

Нишебӣ шуд аз гирди эшон фароз

نشیبی شد از گرد ایشان فراز

бадингуна водӣ ба водӣ шуданд

بدینگونه وادی به وادی شدند

Ба малики хуросон чу шодӣ шуданд

به ملک خراسان چو شادی شدند

Ба таъзими он шоҳ бо иқтидор

به تعظیم آن شاه با اقتدار

з ҷо хост ноамнии он диёр

ز جا خاست ناامنی آن دیار

Шудаш ҷомаи ҷони аҳли ситам

شدش جامه جان اهل ستم

Ба сони каттон аз маи сари илм

به سان کتان از مه سر علم

Чу афтод бар сабзивораши гузар

چو افتاد بر سبزوارش گذر

зи хоки раҳаши кони миси гашти зар

ز خاک رهش کان مس گشت زر

Қудумаши ншобўрро чун навохт

قدومش نشابور را چون نواخت

Шарафи кони фирӯзаро зиндаи сохт

شرف کان فیروزه را زنده ساخت

Чунин рафт то Машҳади Тӯси шоҳ

چنین رفت تا مشهد طوس شاه

Ба дили шавқи даргоҳи арши иштибоҳ

به دل شوق درگاه عرش اشتباه