Чаҳ даргоҳ ? даргоҳ шоҳ гузин !

چه درگاه؟ درگاه شاه گزین!

Эмоми ҳудо , қиблаи ҳаштумин !

امام هدی، قبله هشتمین!

Чаҳ даргоҳ ? даргоҳи шамъи ҳудо !

چه درگاه؟ درگاه شمع هدی!

Шаҳи дайни алии бен Мӯсои алрзо

شه دین علی بن موسی الرضا

Имомӣ ки аз ёди қадараши замин

امامی که از یاد قدرش زمین

Шуд ангуштари осмонро нигин

شد انگشتر آسمان را نگین

Аз онаст пери хиради тозаи рӯ

از آن است پیر خرد تازه رو

Ки рухи шаста аз чашмаи рой ӯ

که رخ شسته از چشمه رای او

зи райш назар ёфт мроти илм

ز رایش نظر یافت مرآت علم

зи қадараш гарон шуд тарозуии илм

ز قدرش گران شد ترازوی علم

Карами дастгирӣ аз ӯ ёфта

کرم دستگیری از او یافته

Шуҷоати далерӣ аз ӯ ёфта

شجاعت دلیری از او یافته

Рухи зиллат аз хок ӯ пари сафо

رخ ذلت از خاک او پر صفا

Сари тоъат аз меҳр ӯ арши со

سر طاعت از مهر او عرش سا

Агар на ғубор дараш тўтёст

اگر نه غبار درش توتیاست

Бигӯ дидаи рӯз , равшан чарост ? !

بگو دیده روز، روشن چراست؟!

Кӣ ин об ва рангаст дар гавҳараш

کی این آب و رنگ است در گوهرش

Нисоед агар меҳр , рухи брдрш ? !

نساید اگر مهر، رخ بردرش؟!

Буд резиши раҳмати биҳсоб

بود ریزش رحمت بیحساب

Гули саҷдаи даргаашро гулоб

گل سجده درگهش را گلاب

зи шарҳи камолаш , забони як варақ

ز شرح کمالش، زبان یک ورق

з дар санояш , даҳони як тибқ

ز در ثنایش، دهان یک طبق

Сухан дар мдиҳш буд зони фузун

سخن در مدیحش بود زآن فزون

Ки аз ӯҳдааш гуфтан ояд бурун

که از عهده اش گفتن آید برون

Забонро ббозор ӯ нест даст

زبان را ببازار او نیست دست

зи васфаши сухан варна бар май шикаст

ز وصفش سخن ورنه بر می شکست

Дили маънӣ аз фикри мадҳаши фигор

دل معنی از فکر مدحش فگار

Зари лафз аз ном ӯ сиккаи дор

زر لفظ از نام او سکه دار

Надорад сухани мдҳтӣ дар хӯриш

ندارد سخن مدحتی در خورش

Аз ин пас сари фикру хок дараш

از این پس سر فکر و خاک درش

Чаҳ дар қиблаи орзӯии малик

چه در قبله آرزوی ملک

Чаҳ дар саҷдаи гоҳи шикваи фалак

چه در سجده گاه شکوه فلک

зи гулрезии саҷда аз фарқ ҳо

ز گلریزی سجده از فرق ها

Азу то ба ҷинати басии фарқ ҳо

ازو تا به جنت بسی فرق ها

зи файзи иҷобат дар он остон

ز فیض اجابت در آن آستان

ШкФт аз дуои ғунчаҳои даҳон

شکفت از دعا غنچه های دهان

Дар он равза аз ашки ихлос ҳо

در آن روضه از اشک اخلاص ها

Шуда бар фалаки нахлҳои дуо

شده بر فلک نخل های دعا

Дару руста аз ашки чашми малик

در و رسته از اشک چشم ملک

Гули офтоб аз суфоли фалак

گل آفتاب از سفال فلک

зи баси ҷазба бо хоки он манзил аст

ز بس جذبه با خاک آن منزل است

Аз он равзаи берун шудан мушкил аст

از آن روضه بیرون شدن مشکل است

Надонам дар он равзаи пурсафо

ندانم در آن روضه پرصفا

Чаҳ сон меравад кӯрӣ аз дидаҳо ? !

چه سان میرود کوری از دیده ها؟!

Чироғони он равзаи доне з чист ?

چراغان آن روضه دانی ز چیست؟

Бсди шамъи ҷӯёӣ ҳар ҳоҷатӣ аст

بصد شمع جویای هر حاجتی است

Бар нури он боргоҳ аз адаб

بر نور آن بارگاه از ادب

Сияҳ шуд нафаси бас ки дуздед шаб

سیه شد نفس بس که دزدید شب

Буриш то дам нур зад бе ҳиҷоб

برش تا دم نور زد بی حجاب

Лаби субҳ тбхолаҳ зад зи офтоб

لب صبح تبخاله زد ز آفتاب

Магӯ гунбазаст , офтобӣаст он

مگو گنبذ است، آفتابی است آن

зи дарёии раҳмат ҳубобӣаст он

ز دریای رحمت حبابی است آن

Гурезон аз ӯ тирагӣ бо шитоб

گریزان از او تیرگی با شتاب

Чу дӯди шаб аз миҷмари офтоб

چو دود شب از مجمر آفتاب

Буд осмони пеши он боргоҳ

بود آسمان پیش آن بارگاه

Чу нақши клФ бар рухи қурси моҳ

چو نقش کلف بر رخ قرص ماه

Чунонаст пешаши сипеҳри баланд

چنان است پیشش سپهر بلند

Ки аз миҷмарӣ ҷуста бошад писанд

که از مجمری جسته باشد پسند

Аз он рашк афлок гардӣда аст

از آن رشک افلاک گردیده است

Ки баргарди он хок гардӣда аст

که برگرد آن خاک گردیده است

Хутути шуъоъӣ аз он боргоҳ

خطوط شعاعی از آن بارگاه

Кашад майл дар дидаи меҳру моҳ

کشد میل در دیده مهر و ماه

Магар саҷда кардааст субҳаши зи давр

مگر سجده کرده است صبحش ز دور

Ки аз меҳр дорад басари тоҷи нур ? !

که از مهر دارد بسر تاج نور؟!

зи баси нури қандили он боргоҳ

ز بس نور قندیل آن بارگاه

Намонад ӯ номаи кас , сиёҳ

نماند او نامه کس، سیاه

зи баси нури он саҳни қудсии макон

ز بس نور آن صحن قدسی مکان

Чу шамъӣаст ҷоруби он остон

چو شمعی است جاروب آن آستان

Буд саҳни он равзаи арши соӣ

بود صحن آن روضه عرش سای

Ҳисорамоне зи қаҳри худоӣ

حصار امانی ز قهر خدای

Ҳисораш аз он гунбаз чун сипеҳр

حصارش از آن گنبذ چون سپهر

Дарахшнда чун ҳолаи моҳу меҳр

درخشنده چون هاله ماه و مهر

Бар гунбазаши осмон дар назар

بر گنبذش آسمان در نظر

Намоён чу фирӯза аз тоҷи зар

نمایان چو فیروزه از تاج زر