зи баҳри тавофи ҳаримии чунин

ز بهر طواف حریمی چنین

Қадами сохт аз сари шаҳаншоҳи дайн

قدم ساخت از سر شهنشاه دین

Чу худро дар он остон ҷой дод

چو خود را در آن آستان جای داد

Умедаши лаб аз баҳри рухсати кушод

امیدش لب از بهر رخصت گشاد

Талаб кард хок ки дараш сӯии хеш

طلب کرد خاک که درش سوی خویش

Замини сое дар гуҳаши баради пеш

زمین سایی در گهش برد پیش

Сиришкаши зи хушҳолӣ инчунин

سرشکش ز خوشحالی اینچنین

Ғубори раҳаш пок кард аз ҷабин

غبار رهش پاک کرد از جبین

Бтҳсини он азми бадхоҳи коҳ

بتحسین آن عزم بدخواه کاه

Ғубор дараш кард рўбўси шоҳ

غبار درش کرد روبوس شاه

зи баҳри бағали гиряш бе муҷоз

ز بهر بغل گیریش بی مجاز

Шуд аз давраи гунбази оғӯши боз

شد از دوره گنبذ آغوش باز

Бдлдориш аз ғами рӯзи кин

بدلداریش از غم روز کین

Лаб саҷда бӯсед шаҳро ҷабин

لب سجده بوسید شه را جبین

Дар он равза чун шуд барои намоз

در آن روضه چون شد برای نماز

Ду то гашту қомати броФрохти боз

دو تا گشت و قامت برافراخت باز

Шаҳи инсу ҷин , қиблаи рӯзгор

شه انس و جن، قبله روزگار

Бар афлоки судаши сари ифтихор

بر افلاک سودش سر افتخار

Илм додаш аз қомат афрохтан

علم دادش از قامت افراختن

Камари басташ аз қади дўтои сохташ

کمر بستش از قد دوتا ساختش

зи тавфиқ , тъўиз бозуаш кард

ز توفیق، تعویذ بازوش کرد

зи файзи зариҳаш , зира пӯш кард

ز فیض ضریحش، زره پوش کرد

з ҳар дасти бардошт дар дуо

ز هر دست برداشت در دعا

Бидодаш яке теғи кшўргшо

بدادش یکی تیغ کشورگشا

Чу шуд ҳоҷии равзаи бўолҳсн

چو شد حاجی روضه بوالحسن

Намӯдаш адаби роҳи берун шудан

نمودش ادب راه بیرون شدن

Аз он равза омад буруни шаҳриёр

از آن روضه آمد برون شهریار

Ба ҷони файзи бахш ва ба дили комгор

به جان فیض بخش و به دل کامگار

Аз он хоки ташрифи файзаши бабр

از آن خاک تشریف فیضش ببر

Вази он саҷдааш тоҷи шоҳии басар

وز آن سجده اش تاج شاهی بسر

Аз онҷо дигар рӯй бардаи ниҳод

از آنجا دگر روی برده نهاد

Аз он остони пушт бар кӯҳ дод

از آن آستان پشت بر کوه داد

Мусаххар чу шуд малики файзии чунон

مسخر چو شد ملک فیضی چنان

Ба тасхири малик дигар шуд равон

به تسخیر ملک دگر شد روان

Дигар бора аз лашкари пари шиква

دگر باره از لشکر پر شکوه

Саросар чу дарё шуд он дашту кӯҳ

سراسر چو دریا شد آن دشت و کوه