Взони сӯ чу шайбонии бдгҳр
وزآن سو چو شیبانی بدگهر
Шунид ин хабарҳои ваҳшати асар
شنید این خبرهای وحشت اثر
Зондишаҳ ларзид бар худ чунон
زاندیشه لرزید بر خود چنان
Ки вайрон шудаш хонаи умр аз он
که ویران شدش خانه عمر از آن
Чунон бадалаш зад қафои он хабар
چنان بدلش زد قفا آن خبر
Ки афтод аз он тоҷи ҳушаши зср
که افتاد از آن تاج هوشش زسر
Раҳ Марв бигирифт аз тарс , пеш
ره مرو بگرفت از ترس، پیش
Гурезон шуд аз бим чу ранги хеш
گریزان شد از بیم چو رنگ خویش
зи андешаи теғи хўнризи шоҳ
ز اندیشه تیغ خونریز شاه
Шудаш қалъаи Марв , оромгоҳ
شدش قلعه مرو، آرامگاه
Балии меҳр чун бргшоиди ливо
بلی مهر چون برگشاید لوا
Кунад соя дар пушти девори ҷо
کند سایه در پشت دیوار جا
Намуданд алқсаҳи мардони кор
نمودند القصه مردان کار
Заҳри ҷонибии рахнаҳо устувор
زهر جانبی رخنه ها استوار
Басии муҳками он бурҷ ва он бора шуд
بسی محکم آن برج و آن باره شد
Сипаҳ чун шарар , қалъа чун хора шуд
سپه چون شرر، قلعه چون خاره شد
бадингуна буданд то чанд рӯз
بدینگونه بودند تا چند روز
Хабар шуд ки омад шаҳи хасми сӯз
خبر شد که آمد شه خصم سوز
Дили шоҳи таркон аз он гашти риш
دل شاه ترکان از آن گشت ریش
Далерони худро талаб кард пеш
دلیران خود را طلب کرد پیش
Заҳри сӯ дар гуфту гӯ боз кард
زهر سو در گفت و گو باز کرد
Раҳи маслиҳати бинӣ оғоз кард
ره مصلحت بینی آغاز کرد
Ки инак расед офат кишт зист
که اینک رسید آفت کشت زیست
Чаҳ гуеду тадбири ин кор чист ? !
چه گویید و تدبیر این کار چیست؟!
Бигуфтанд к-эии хусрави номдор
بگفتند کای خسرو نامدار
Чаҳ ҳосил диҳад бӯдан ин ҳисор ? !
چه حاصل دهد بودن این حصار؟!
Чу рӯ оварад пушти Эрони замин
چو رو آورد پشت ایران زمین
Напояд буриши қалъаи оҳанӣн
نپاید برش قلعه آهنین
Гар ин қалъа аз муҳкамӣ хайбар аст
گر این قلعه از محکمی خیبر است
Шаҳ аз насли ширхдо ҳайдар аст
شه از نسل شیرخدا حیدر است
Дар ин қалъа бӯдан на моро равост
در این قلعه بودن نه ما را رواست
Ки ин қалъаи зиндони ҷавлони мост
که این قلعه زندان جولان ماست
Сипоҳии зи таркони ташнаи бхўн
سپاهی ز ترکان تشنه بخون
Аз ин қалъа бояд фиристӣ бурун
از این قلعه باید فرستی برون
Ки банданд бо оби шамшери кин
که بندند با آب شمشیر کین
Сари роҳ бар шоҳи Эрони замин
سر راه بر شاه ایران زمین
Ки бо дидаи ҷавҳари теғҳо
که با دیده جوهر تیغها
Ба байнем шояд рухи муддао
به بینیم شاید رخ مدعا
Барин ёфт чун рои эшон қарор
برین یافت چون رای ایشان قرار
Сипоҳӣ чу андӯҳи худ бишмор
سپاهی چو اندوه خود بیشمار
Ҳамаи номдорони ҷанги озмо
همه نامداران جنگ آزما
Ҳамаи шери савлат , ҳамаи аждаҳо
همه شیر صولت، همه اژدها
Ҳамаи тунди хуёни бирҳми дил
همه تند خویان بیرحم دل
Ҳамаи ҷанги ҷӯён аз ҷони гусал
همه جنگ جویان از جان گسل
Ҳама , ғарра бар зӯри бозуии хеш
همه، غره بر زور بازوی خویش
Ҳама , оташ аз тундии хуии хеш
همه، آتش از تندی خوی خویش
зи баси боди нихвати басар будашон
ز بس باد نخوت بسر بودشان
Ҳубоб аст гуфтӣ каллаи худашон
حباب است گفتی کله خودشان
Аз он қалъаи брдшт кин тохтанд
از آن قلعه بردشت کین تاختند
Илм аз раг гардан афрохтанд
علم از رگ گردن افراختند
Ки ногоҳ пайдо шуд аз гирди ғам
که ناگاه پیدا شد از گرد غم
Сафии сувари табли қиёмати илм
صفی صور طبل قیامت علم
Зафар , парчами рояти азмашон
ظفر، پرچم رایت عزمشان
Аҷал , тезии ханҷари размашон
اجل، تیزی خنجر رزمشان
зи ҳишмат , нигаҳбонашон аз малик
ز حشمت، نگهبانشان از ملک
зи иззат , сари гирдашон бар фалак
ز عزت، سر گردشان بر فلک
Ҳамаи теғ вааш , ҷони ситон , кӣнаи хоҳ
همه تیغ وش، جان ستان، کینه خواه
Шудаи қабзаи сон яксар оҳани кулоҳ
شده قبضه سان یکسر آهن کلاه
Зира , ҷавҳари хештан будашон
زره، جوهر خویشتن بودشان
зи сарсахтии худ , каллаи худашон
ز سرسختی خود، کله خودشان
Сипаҳдори он лашкар , иқболи шоҳ
سپهدار آن لشکر، اقبال شاه
Сафи оро , бузургӣу иҷлоли шоҳ
صف آرا، بزرگی و اجلال شاه
Ба ҳам чун расиданди он ҳар ду фавҷ
به هم چون رسیدند آن هر دو فوج
Расонданди номи далерӣ ба авҷ
رساندند نام دلیری به اوج
Ду лашкари баҳами ҳамла овар шуданд
دو لشکر بهم حمله آور شدند
Ду ғавғои баҳами шӯр маҳшар шуданд
دو غوغا بهم شور محشر شدند
з боридани тиру теғи ялон
ز باریدن تیر و تیغ یلان
Шуд аз ҳар тарафи ҷӯии хӯнии равон
شد از هر طرف جوی خونی روان
Чу шуд равшан аз барқи шамшери тез
چو شد روشن از برق شمشیر تیز
Ба таркон дар он гирд , роҳи гурез
به ترکان در آن گرد، راه گریز
Аннани сӯии он роҳ бар тофтанд
عنان سوی آن راه بر تافتند
Давони ҷониб қалъа бишитофтанд
دوان جانب قلعه بشتافتند
Гирифтанд аз тири бирҳми кеш
گرفتند از تیر بیرحم کیش
Сипар бар рухи хеш аз пушти хеш
سپر بر رخ خویش از پشت خویش
Далерону гардони эрониён
دلیران و گردان ایرانیان
Аҷали сони зднболи эшон давон
اجل سان زدنبال ایشان دوان
Чу таркон бидон қалъа дохил шуданд
چو ترکان بدان قلعه داخل شدند
Аз он баҳри пурхӯн бсоҳл шуданд
از آن بحر پرخون بساحل شدند
Буруни ҳисори он шаҳи комёб
برون حصار آن شه کامیاب
Фурӯд омад аз боди пои шитоб
فرود آمد از باد پای شتاب
Равони чатр ва харгоҳ оростанд
روان چتر و خرگاه آراستند
Бхдмти сутунҳо бпои хостнд
بخدمت ستونها بپا خاستند
зи иқболи он шоҳи фаррухи лақо
ز اقبال آن شاه فرخ لقا
Шудаш домани хаймаи боли ҳумо
شدش دامن خیمه بال هما
Танобии зи ҳрсўии он боргоҳ
طنابی ز هرسوی آن بارگاه
Чу дасти далерону домони шоҳ
چو دست دلیران و دامان شاه
Ба по хост зони лашкар бе ҳисоб
به پا خاست زآن لشکر بی حساب
Басии хаймаҳо чун зи дарёи ҳубоб
بسی خیمه ها چون ز دریا حباب
Ба ҳрсўи танобии зи харгоҳ ҳо
به هرسو طنابی ز خرگاه ها
Намоён чу аз кӯҳҳо роҳ ҳо
نمایان چو از کوهها راه ها
Гузар кард чандон таноб аз таноб
گذر کرد چندان طناب از طناب
Ки раҳи баст бар тобиши офтоб
که ره بست بر تابش آفتاب
Дар он хаймаҳо лашкари бишмор
در آن خیمه ها لشکر بیشمار
Чароғи таҳи домани рӯзгор
چراغ ته دامن روزگار
зи домони харгоҳи заррини таноб
ز دامان خرگاه زرین طناب
Пароганда шуд оташи офтоб
پراگنده شد آتش آفتاب
Шуд аз сӯзи таби ларзаи он ҳисор
شد از سوز تب لرزه آن حصار
Лаби хандақ аз хаймаи тбхолаҳи зор
لب خندق از خیمه تبخاله زار
Чу хуршеди тобандаи рӯз дигар
چو خورشید تابنده روز دگر
зи болини кҳсори бардошти сар
ز بالین کهسار برداشت سر
Бнзораҳи разм , золи сипеҳр
بنظاره رزم، زال سپهر
Гирифт абрӯи субҳ аз чашми меҳр
گرفت ابرو صبح از چشم مهر
Дигар бори таркон бурун тохтанд
دگر بار ترکان برون تاختند
Ливоӣ нигунсорӣ афрохтанд
لوای نگونساری افراختند
Бифармуд он шоҳи душмани гудоз
بفرمود آن شاه دشمن گداز
Сипаҳро бхўнризии хасм , боз
سپه را بخونریزی خصم، باز
Дигар шуълаи теғ ҳо шуд баланд
دگر شعله تیغ ها شد بلند
Дигар раҳи сар хасм шуд чун сапанд
دگر ره سر خصم شد چون سپند
Дигар бор аз бими теғи ялон
دگر بار از بیم تیغ یلان
Сӯии қалъаи гаштанди таркони давон
سوی قلعه گشتند ترکان دوان
з ҳар сӯи далерони ороми сӯз
ز هر سو دلیران آرام سوز
Чунин разми ҷустанд , то ҳафт рӯз
چنین رزم جستند، تا هفت روز