Чунин гуфт шоҳи фалаки иқтидор
چنین گفت شاه فلک اقتدار
Бигардон донои дили ҳӯшёр
بگردان دانا دل هوشیار
Ки аз бими шамшери ойӣнаи гаван
که از بیم شمشیر آیینه گون
Аз ин қалъа шибк наёяд бурун
از این قلعه شیبک نیاید برون
Ба тасхири ин қалъаи пардохтан
به تسخیر این قلعه پرداختن
Буд корро давр андохтан
بود کار را دور انداختن
Набошад паии қатли ин нобакор
نباشد پی قتل این نابکار
Шитоби марои тоқати интизор
شتاب مرا طاقت انتظار
Чунин карда бар хотири ман хутур
چنین کرده بر خاطر من خطور
Ки як манзил аз қалъа гирдем давр
که یک منزل از قلعه گردیم دور
Ки шояд шавад шибки бадгумон
که شاید شود شیبک بدگمان
зи дунболи баҳри тъоқби равон
ز دنبال بهر تعاقب روان
з баргаштани онгоҳ қайдаш кунем
ز برگشتن آنگاه قیدش کنیم
Бойени тири қиқоҷ сайдаш кунем
باین تیر قیقاج صیدش کنیم
Аз ин пас нишастан барорем ком
از این پس نشستن برآریم کام
зи по пас кашӣдан , кунад сайди дом
ز پا پس کشیدن، کند صید دام
Аз ин рафтан ва омадан ор нест
از این رفتن و آمدن عار نیست
Ки беҷзру мад , баҳри з хор нест
که بی جزر و مد، بحر ز خار نیست
Бифармуд пас хусрави дайни паноҳ
بفرمود پس خسرو دین پناه
Каз он ҷой хезанд яксар сипоҳ
کز آن جای خیزند یکسر سپاه
Ба фармони шоҳи он сипоҳи ғаюр
به فرمان شاه آن سپاه غیور
Нишастанд як манзил аз қалъаи давр
نشستند یک منزل از قلعه دور
Чу огоҳ шуд шибки нобакор
چو آگاه شد شیبک نابکار
Гумонаш ки шаҳ карда аз ваии фирор !
گمانش که شه کرده از وی فرار!
Умедаш дигар қад кашид аз сарвар
امیدش دگر قد کشید از سرور
Биболед зи омоси боди ғурур
ببالید ز آماس باد غرور
Дамӣ чун шаби ғами азу рух наҳуфт
دمی چون شب غم ازو رخ نهفت
Басони гули субҳи козиби шкФт
بسان گل صبح کاذب شکفت
Шукуфтани дил аз рафтан он ҷаноб
شکفتن دل از رفتن آن جناب
Чу нилӯфар аз даврии офтоб
چو نیلوفر از دوری آفتاب
Надонист ки нохирадманди дун
ندانست که ناخردمند دون
Ки хуршед аз рафтан ояд бурун
که خورشید از رفتن آید برون
Буруни тохти он гоҳи худ бо сипоҳ
برون تاخت آن گاه خود با سپاه
зи баҳри тъоқби зи дунболи шоҳ
ز بهر تعاقب ز دنبال شاه
Саманди шитоби аҷали зиррон
سمند شتاب اجل زیرران
Рабӯдаши зи дасти таъаммули Аннан
ربودش ز دست تأمل عنان
Намӯд аз сияҳи бахтии худ шитоб
نمود از سیه بختی خود شتاب
Чу шоми сиёҳ аз паии офтоб
چو شام سیاه از پی آفتاب
Шитобон бадингуна мерафт роҳ
شتابان بدینگونه میرفت راه
Ки ногоҳ бархӯрди иқболи шоҳ
که ناگاه برخورد اقبال شاه
Равон дар рикобаш чу фатҳу зафар
روان در رکابش چو فتح و ظفر
Сипоҳии аҷали хуии нусрати асар
سپاهی اجل خوی نصرت اثر
Сипоҳии камӣни гиру душмани шикор
سپاهی کمین گیر و دشمن شکار
Назари оҷизи ҳадашон чун шумор
نظر عاجز حدشان چون شمار
Сипоҳии камӣни гиру душмани шикор
سپاهی کمین گیر و دشمن شکار
Назари оҷизи ҳадашон чун шумор
نظر عاجز حدشان چون شمار
зи сари мастии кибр ҳушёр шуд
ز سر مستی کبر هشیار شد
зи ғавғои он ҳашар бедор шуд
ز غوغای آن حشر بیدار شد
Набӯдаш дар он кӣнаи дасти ситез
نبودش در آن کینه دست ستیز
Набӯдаш аз он фитнаи пои гурез
نبودش از آن فتنه پای گریز
зи сустӣ чу бардошти даст аз ҳаёт
ز سستی چو برداشت دست از حیات
Бночори афшурди пои сабот
بناچار افشرد پای ثبات
Вазин сӯй фармуд шоҳ гузин
وزین سوی فرمود شاه گزین
Ки созанди номи оварони сози кин
که سازند نام آوران ساز کین
Нақибони лашкар саф оростанд
نقیبان لشکر صف آراستند
Илмҳо бкин хостани хостнд
علم ها بکین خواستن خاستند
Баҳри сӯи сафӣ рост шуд ҷобаҷо
بهر سو صفی راست شد جابجا
Чаҳ саф хост мавҷии зи баҳри бало
چه صف خاست موجی ز بحر بلا
зи баси ҷавҳари мард буд ошкор
ز بس جوهر مرد بود آشکار
Саф ҷанг шуд теғи ҷавҳари қатор
صف جنگ شد تیغ جوهر قطار
Саф аз найза чун шона дандона шуд
صف از نیزه چون شانه دندانه شد
Вази он турраи фитнаҳо шона шуд
وز آن طره فتنه ها شانه شد
Синонҳо ба девори сафи хори баст
سنان ها به دیوار صف خار بست
Ба гардони фурӯи бастаи роҳи шикаст
به گردان فرو بسته راه شکست
Хурӯши дуҳулҳо баромади зи ҷой
خروش دهل ها برآمد ز جای
Ба марги амон , нолаи бардошт ноӣ
به مرگ امان، ناله برداشت نای
зи кӯсу дуҳули гунбази обнӯс
ز کوس و دهل گنبذ آبنوس
Пуровоз гардид монанди кӯс
پرآواز گردید مانند کوس
зи овози асбони гардуни шитоб
ز آواز اسبان گردون شتاب
Гурезон шуд аз дидаи фитнаи хоб
گریزان شد از دیده فتنه خواب
Саворони зи баси барҳами афшурдаи танг
سواران ز بس برهم افشرده تنگ
Ба хӯн рехтан гашта дилҳо чу санг
به خون ریختن گشته دلها چو سنگ
Зираи марди кинро дар он тангно
زره مرد کین را در آن تنگنا
Бетон кард чун ҷавҳари теғ , ҷо
بتن کرد چون جوهر تیغ، جا
Дар он тангнои қиёмати хурӯш
در آن تنگنای قیامت خروش
Надонам чаҳ сон омадӣ хӯн Биҷӯш
ندانم چه سان آمدی خون بجوش
зи ҷӯши сипаҳи бскаҳи ҷо танг шуд
ز جوش سپه بسکه جا تنگ شد
Нафас дар баданҳо раг санг шуд
نفس در بدن ها رگ سنگ شد
На танги ончунон арсаи он ситез
نه تنگ آنچنان عرصه آن ستیز
Ки дар хотири мард , гардад гурез
که در خاطر مرد، گردد گریز
Хазиданд аз бскаҳ дар икдгр
خزیدند از بسکه در یکدگر
Ялонро бкФ гурзҳо шуд табар
یلان را بکف گرزها شد تبر
Зкини ҷавҳари теғи заҳри обдор
زکین جوهر تیغ زهر آبدار
Фишурдаи баҳами ҳамчуи дандони мор
فشرده بهم همچو دندان مار
з ҷӯшидани мағзи сарҳо зи қаҳр
ز جوشیدن مغز سرها ز قهر
Каллаи худҳо , шуд қадаҳҳои заҳр
کله خودها، شد قدح های زهر
зи ғайрат басӣ доштӣ мардикор
ز غیرت بسی داشتی مردکار
з ларзидани найзаи хеш , ор
ز لرزیدن نیزه خویش، عار
Чунон рост шуд бар тани кӣнаи ҷӯй
چنان راست شد بر تن کینه جوی
Ки мижгони чашми зираи гашти мӯӣ
که مژگان چشم زره گشت موی
Накардӣ дар он арса аз прдлон
نکردی در آن عرصه از پردلان
Ба душман касе пушти ғайр аз камон
به دشمن کسی پشت غیر از کمان
Заҳри сӯи магари найза ӣӣ гашти рост
زهر سو مگر نیزه یی گشت راست
Ҷаҳонро зи кини мӯ бар андом хост
جهان را ز کین مو بر اندام خاست
Ту гуфтӣ зи сафҳои мардони кор
تو گفتی ز صف های مردان کار
Ки чин бар ҷабин зад магари рӯзгор
که چین بر جبین زد مگر روزگار
зи гармӣ дар он дашти пуршӯру шар
ز گرمی در آن دشت پرشور و شر
Арақи шасти чин аз ҷабини сипар
عرق شست چین از جبین سپر
Аҷаби коса бозӣаст даврон ки кард
عجب کاسه بازی است دوران که کرد
Сипари косаи муҳраи пушти мард
سپر کاسه مهره پشت مرد
зи майдони яке суфра даврон гушӯд
ز میدان یکی سفره دوران گشود
Ки сари косааш буд ва , сарпӯши худ
که سر کاسه اش بود و، سرپوش خود
Дар ин матбах аз оташи офтоб
در این مطبخ از آتش آفتاب
Нафас дар бадан гашта сихи кабоб
نفس در بدن گشته سیخ کباب
Ҳаво шуд чунон гарм аз инқилоб
هوا شد چنان گرم از انقلاب
Ки чун ашки шамъ аз синони рехти об
که چون اشک شمع از سنان ریخت آب
Нашуд ончунон музтариб , рӯзгор
نشد آنچنان مضطرب، روزگار
Ки бо худ диҳад маргро каси қарор
که با خود دهد مرگ را کس قرار
Шуд аз изтироби оби пайкони мард
شد از اضطراب آب پیکان مرد
Чу ашкӣ ки дар чашм гардад зи дард
چو اشکی که در چشم گردد ز درد
Талаб кард ҷавшани шаҳи Комрон
طلب کرد جوشن شه کامران
Сабк шуд чу оташ дар оҳани ниҳон
سبک شد چو آتش در آهن نهان
Зира чун ба бар кард он рзмсоз
زره چون به بر کرد آن رزمساز
Бар ӯ дидаҳо чун зира монад боз
بر او دیده ها چون زره ماند باز
Чу чори оинаи баст дар корзор
چو چار آینه بست در کارزار
Ба назора шуд чашми гардуни чаҳор
به نظاره شد چشم گردون چهار
Ҳамоил намӯд аждаҳои пайкарӣ
حمایل نمود اژدها پیکری
Ба хунрезӣ , оҳани дилии кофарӣ
به خونریزی، آهن دلی کافری
Аз ӯ рехтии сар , гуҳи корзор
از او ریختی سر، گه کارزار
Ба навъе ки аз шуълаи резади шарор
به نوعی که از شعله ریزد شرار
Ба фармони хунрезии хасми шоҳ
به فرمان خونریزی خصم شاه
Заҳри ҷавҳараш буд чашмии бароа
زهر جوهرش بود چشمی براه
зи тори сафи душмани он пурҳунар
ز تار صف دشمن آن پرهنر
Гушӯдӣ чу нохуни гиреҳҳои сар
گشودی چو ناخن گره های سر
Саропоӣ бар оташи фитна , дам
سراپای بر آتش فتنه، دم
Паии кӣнаи ҷӯӣ қадаш гашта хам
پی کینه جویی قدش گشته خم
Ба заҳрӣ шудӣ аз ниёами ошкор
به زهری شدی از نیام آشکار
Ки афгандӣ аз бими он пӯсти мор
که افگندی از بیم آن پوست مار
Чу афъӣ , валикини саропоӣ , неш
چو افعی، ولیکن سراپای، نیش
Наҳангӣ зада ғӯта дар оби хеш
نهنگی زده غوطه در آب خویش
Дар ӯ мавҷи ҷавҳари дақиқу ҷалил
در او موج جوهر دقیق و جلیل
Зада қавм Мӯсоаст бар равад нил
زده قوم موسی است بر رود نیل
Камонаш каз он хасми бечора буд
کمانش کز آن خصم بیچاره بود
Баров зиҳи зи сахтии раги хора буд
براو زه ز سختی رگ خاره بود
Бузад бар миёни обгуни дашна ӣӣ
بزد بر میان آبگون دشنه یی
Пари обӣ , бхўни адуи ташна ӣӣ
پر آبی، بخون عدو تشنه یی
Назар карда шуд новакаш аз камон
نظر کرده شد ناوکش از کمان
Камар баста шуд ханҷараш аз миён
کمر بسته شد خنجرش از میان
зи дасташи камони дасту бозуи кушод
ز دستش کمان دست و بازو گشاد
зи китфаши сипари пушт бар кӯҳ дод
ز کتفش سپر پشت بر کوه داد
Мусаллаҳ чу шуд шоҳ бо адл ва дод
مسلح چو شد شاه با عدل و داد
Талаб кард пас асби тозии нажод
طلب کرد پس اسب تازی نژاد