« Юсуф » Мисри никуӣ , аз ҷаҳон

«یوسف » مصر نکویی، از جهان

Рафт ва , чашми олимӣ гриндаҳ аст

رفت و، چشم عالمی گرینده است

Ҳалқа дар гӯш навозишҳои ӯст

حلقه در گوش نوازشهای اوست

Номи ҳотам дар ҷаҳон тозанда аст

نام حاتم در جهان تازنده است

Ҳркҷои озодаи мардӣ дар ҷаҳон

هرکجا آزاده مردی در جهان

Ҳаст , аз ҷону дил ӯро банда аст

هست، از جان و دل او را بنده است

Куҳнаи гурги рӯзгор бе вафо

کهنه گرگ روزگار بی وفا

Кам чунин « Юсуф » бчоаҳ афганда аст

کم چنین «یوسف » بچاه افگنده است

Аз паии таърих , мегардид фикр

از پی تاریخ، میگردید فکر

Зонкаҳ ҳар ҷӯянда ӣӣ ёбанда аст

زآنکه هر جوینده یی یابنده است

Ногаҳонами ҳотифии гуфто : чаро

ناگهانم هاتفی گفتا: چرا

Фикри таърихат биринҷ афгандааст ?

فکر تاریخت برنج افگنده است؟

Чун ҷаҳонро пушт по зад , худ бигуфт :

چون جهان را پشت پا زد، خود بگفت:

« мардум , аммо ном наякум зиндааст » !

«مردم، اما نام نیکم زنده است »!