Дигар шани давлат баландӣ гирифт

دگر شان دولت بلندی گرفت

зи хонӣ ки айём ҷӯёӣ ӯст

ز خانی که ایام جویای اوست

Фалаки эҳтишомӣ ки анвори адл

فلک احتشامی که انوار عدل

Чу хуршеди тобони з симоӣ ӯст

چو خورشید تابان ز سیمای اوست

Фурӯзандаи наҷмӣ , зи бурҷи камол

فروزنده نجمی، ز برج کمال

Ки чашми хиради равшан аз рой ӯст

که چشم خرد روشن از رای اوست

Буд ҳимматаши кӯҳсории баланд

بود همتش کوهساری بلند

Ки сарчашмаи ҷӯад дар пой ӯст

که سرچشمه جود در پای اوست

Арақи резии абрҳо дар баҳор

عرق ریزی ابرها در بهار

зи шарми кафи саҳар осоӣ ӯст

ز شرم کف سحر آسای اوست

Дар ӯ ном ҳотам нагунҷад зи бас

در او نام حاتم نگنجد ز بس

Ҷаҳони пари зи сят карамҳои ӯст

جهان پر ز صیت کرمهای اوست

Чунон ваъдааш дар вафои пуршитоб

چنان وعده اش در وفا پرشتاب

Ки дирузи пастар з фардоӣ ӯст

که دیروز پس تر ز فردای اوست

Кушодаи ҷабини мунираш , гулӣ

گشاده جبین منیرش، گلی

зи гулзори халқ Фрҳзоӣ ӯст

ز گلزار خلق فرحزای اوست

Наёрад қалам шуд зи мстри бурун

نیارد قلم شد ز مسطر برون

Чу мдҳтгри табъ волоӣ ӯст

چو مدحتگر طبع والای اوست

Наёрад кашад теғи худ бар касе

نیارد کشد تیغ خود بر کسی

Ки дар сояи адли вай ҷой ӯст

که در سایه عدل وی جای اوست

Бузургӣ бова чун фурушади аду ?

بزرگی باو چون فروشد عدو؟

Ки фахри бузургии з болой ӯст !

که فخر بزرگی ز بالای اوست!

Хилофи сияҳ рӯ нагардад сифед

خلاف سیه رو نگردد سفید

Бмлкӣ ки фармондиҳаш рой ӯст

بملکی که فرماندهش رای اوست

Бирав бод ёрб мубораки мудом

برو باد یارب مبارک مدام

Мақомӣ ки худ зинат афзой ӯст

مقامی که خود زینت افزای اوست

Хирад гуфт аз баҳри таърихи он :

خرد گفت از بهر تاریخ آن:

« иёлати қабое бболоӣ ӯст »

«ایالت قبایی ببالای اوست »