Дорои ҷаҳони Носири дайн « шоҳи сулаймон »

دارای جهان ناصر دین «شاه سلیمان »

Он рутбаи даҳ тахт ва , барозандаи афсар

آن رتبه ده تخت و، برازنده افسر

Он ҳомии ислом , ки пайвастаи рухи дайн

آن حامی اسلام، که پیوسته رخ دین

Аз пуштӣ ӯ , оина сонаст мунаввар

از پشتی او، آینه سانست منور

Дар киштӣ , агар ёд кунад каси зи виқораш

در کشتی، اگر یاد کند کس ز وقارش

Киштӣ нашавад боркаши миннати лангар

کشتی نشود بارکش منت لنگر

То бинад аз он сӯрати аҳволи ҷаҳон ро

تا بیند از آن صورت احوال جهان را

Аз рои мунир оина дорад , чу Сикандар

از رای منیر آینه دارد، چو سکندر

Он хусрави одил , ки барафрӯхт чароғаш

آن خسرو عادل، که برافروخت چراغش

Аз машъалаи нисбати фарзандии ҳайдар

از مشعله نسبت فرزندی حیدر

Ихлоси шиорӣ , ки бмъмории ҳукмаш

اخلاص شعاری، که بمعماری حکمش

Обод шуд ин кохи фалаки мартабаи дигар

آباد شد این کاخ فلک مرتبه دیگر

Гардид дигар бори баланди ин хури тобон

گردید دگر بار بلند این خور تابان

Офоқ шуд аз партави он бози мунаввар

آفاق شد از پرتو آن باز منور

Чун номаи худ дар ду ҷаҳонаст сияҳи рӯ

چون نامه خود در دو جهانست سیه رو

Онро ки набошад рухи ихлос бар ин дар

آن را که نباشد رخ اخلاص بر این در

Гулдастаи ин қубба дигар гашти фалаки со

گلدسته این قبه دگر گشت فلک سا

Чун нахли дъоӣӣ ки аз ин равза кашад сар

چون نخل دعائی که از این روضه کشد سر

Ин гунбази пурнур чу нӯшад , паии таърих

این گنبذ پرنور چو نوشد، پی تاریخ

Дил гуфт ки : « маъмур шуд ин қуббаи анвар » !

دل گفت که:«معمور شد این قبه انور»!