БФрмон « аббоси сонӣ » шаҳӣ

بفرمان «عباس ثانی » شهی

Ки бошад дараш , қиблаи гоҳи сипеҳр

که باشد درش، قبله گاه سپهر

зи лашкари кашон дар рикобаш , яке

ز لشکر کشان در رکابش، یکی

Шаҳаншоҳи анҷуми сипоҳи сипеҳр

شهنشاه انجم سپاه سپهر

зи тавфиқи ҳақи хайма ӣӣ шуд тамом

ز توفیق حق خیمه یی شد تمام

Ки шуд сонии боргоҳи сипеҳр

که شد ثانی بارگاه سپهر

Ду чашмаст ҳайрони назора аш

دو چشم است حیران نظاره اش

Ду ойӣнаи меҳру моҳи сипеҳр

دو آیینه مهر و ماه سپهر

Ба пеши шиквааш , зи хиҷлат шуда аст

به پیش شکوهش، ز خجلت شده است

Баландии ниҳон дар паноҳи сипеҳр

بلندی نهان در پناه سپهر

Шиквааш намеоварад , сари фурӯ

شکوهش نمی آورد، سر فرو

Бҳмдўшии боргоҳи сипеҳр

بهمدوشی بارگاه سپهر

На меҳраст каз дидани рифъаташ

نه مهر است کز دیدن رفعتش

Фитад ҳршб аз срклоаҳи сипеҳр

فتد هرشب از سرکلاه سپهر

Хирад гуфт аз баҳри таърихи он

خرد گفت از بهر تاریخ آن

Бигӯ : « сонии боргоҳи сипеҳр » !

بگو:«ثانی بارگاه سپهر»!