Дар ҷаҳони мотам ва шурӣ дидам
در جهان ماتم و شوری دیدم
Ҳамаи гӯйони зи дилу ҷони сдҳиФ !
همه گویان ز دل و جان صدحیف!
Чун садафи дасти баҳами судии халқ
چون صدف دست بهم سودی خلق
к аз он гавҳари рахшони сдҳиФ !
ک از آن گوهر رخشان صدحیف!
Кӯҳу саҳрои ҳамаи минолиднд
کوه و صحرا همه مینالیدند
Ки аз он абри баҳорони сдҳиФ !
که از آن ابر بهاران صدحیف!
Об дар ҷӯй саросема задӣ
آب در جوی سراسیمه زدی
Санг бар сина ки ёрони сдҳиФ !
سنگ بر سینه که یاران صدحیف!
Ҳар тарафи боди басари хоки кунон
هر طرف باد بسر خاک کنان
Ки кҷорФти сулаймон ? сдҳиФ !
که کجارفت سلیمان؟ صدحیف!
Оташ сӯхта мекард хурӯш
آتش سوخته میکرد خروش
Ки аз он шамъи шабистони сдҳиФ !
که از آن شمع شبستان صدحیف!
Хокро сари бқдмҳо ки куҷост
خاک را سر بقدمها که کجاست
Марҷаъи хоки ниҳодон ? сдҳиФ !
مرجع خاک نهادان؟ صدحیف!
Музтариби ҳол , тапидӣ дарё
مضطرب حال، تپیدی دریا
Ки аз он абр дар афшони сдҳиФ !
که از آن ابر در افشان صدحیف!
Хушки вомондаи баҷои оби гуҳар
خشک وامانده بجا آب گهر
Ки аз он резиши эҳсони сдҳиФ !
که از آن ریزش احسان صدحیف!
Абр , чун дӯд сияҳ мегардид
ابر، چون دود سیه میگردید
Ки чаҳ шуд он хури тобон ? сдҳиФ !
که چه شد آن خور تابان؟ صدحیف!
Шӯр дар хайли ғизолон , ки дигар
شور در خیل غزالان، که دگر
Хост занҷири зи шерони сдҳиФ !
خاست زنجیر ز شیران صدحیف!
Гуфтам : ин шӯр ва фиғон чист ? яке
گفتم: این شور و فغان چیست؟ یکی
Гуфт бо дидаи гирён : сдҳиФ !
گفت با دیده گریان: صدحیف!
Рафта « аббоси шаҳи сонӣ » аз ин
رفته «عباس شه ثانی » از این
Бе бақои олами вайрони сдҳиФ !
بی بقا عالم ویران صدحیف!
Нақди ҳайдар , шаҳи дайну дунё
نقد حیدر، شه دین و دنیا
Рафта аз кӣсаи даврони сдҳиФ !
رفته از کیسه دوران صدحیف!
Ғӯта дар баҳр фано зад зўолнўн
غوطه در بحر فنا زد ذوالنون
Шуд бачаи Юсуфи канъони сдҳиФ !
شد بچه یوسف کنعان صدحیف!
Шуд бзлмоти Сикандар , сад оҳ
شد بظلمات سکندر، صد آه
Рафт бар боди сулаймони сдҳиФ !
رفت بر باد سلیمان صدحیف!
Рахши иқболи бурӣдаи даму ёл
رخش اقبال بریده دم و یال
Ки аз он соҳиби майдони сдҳиФ !
که از آن صاحب میدان صدحیف!
Дар тавилаи ҳамаи Лайлии манашон
در طویله همه لیلی منشان
Гашта маҷнӯну хурушони сдҳиФ !
گشته مجنون و خروشان صدحیف!
Мади овози қалами кӯашон , ин :
مد آواز قلم کوشان، این:
Ки зи сармашқи саворони сдҳиФ !
که ز سرمشق سواران صدحیف!
Найзаҳо бар сухани найзаи варӣ
نیزه ها بر سخن نیزه وری
Гашти як сари хати бутлони сдҳиФ !
گشت یک سر خط بطلان صدحیف!
Шуд камонҳои зарафшони нолон
شد کمانهای زرافشان نالان
Ки аз он дасти зари афшони сдҳиФ !
که از آن دست زر افشان صدحیف!
Теғҳо гашта сияҳи пӯш аз ғам
تیغها گشته سیه پوش از غم
Ки аз он теғи дурахшони сдҳиФ !
که از آن تیغ درخشان صدحیف!
Ҳалқаҳои зираи афтодаи баҳам
حلقه های زره افتاده بهم
Ки зи сари ҳалқаи мардони сад ҳайф
که ز سر حلقه مردان صد حیف
Сипар аз дарди бахуди печида
سپر از درد بخود پیچیده
Каз паноҳи ҳамаи халқони сдҳиФ !
کز پناه همه خلقان صدحیف!
Мӯии вокрдаҳи илм аз парчам
موی واکرده علم از پرچم
Каз сарафрозии мардони сдҳиФ !
کز سرافرازی مردان صدحیف!
Бар сари хеши занон , кӯс дӯдаст
بر سر خویش زنان، کوس دودست
Ки зи овозаи эҳсони сдҳиФ !
که ز آوازه احسان صدحیف!
Дафтар аз мади рақами оҳи кашон
دفتر از مد رقم آه کشان
Ки шуд аҳволи парешони сдҳиФ !
که شد احوال پریشان صدحیف!
Тахт аз пояи худ афтода
تخت از پایه خود افتاده
Ки аз он лангар ва он шани сдҳиФ !
که از آن لنگر و آن شان صدحیف!
Рафта бар хеши фурӯи нақши нигин
رفته بر خویش فرو نقش نگین
Ки аз он соҳиби фармони сдҳиФ !
که از آن صاحب فرمان صدحیف!
Санг бар санаи занони ангуштар
سنگ بر سنه زنان انگشتر
Каз сулаймонии девони сдҳиФ !
کز سلیمانی دیوان صدحیف!
Дидаи тоҷи пар аз оби гуҳар
دیده تاج پر از آب گهر
Ки з сар карда шоҳони сдҳиФ !
که ز سر کرده شاهان صدحیف!
Баҳри ин воқеаи ҷустами таърих
بهر این واقعه جستم تاریخ
Аз забони ҳама , гӯйон : сдҳиФ !
از زبان همه، گویان: صدحیف!
Зини ду мисроъи ду таърих омад
زین دو مصراع دو تاریخ آمد
Ҳайф аз он қадари сухани дони сдҳиФ !
حیف از آن قدر سخن دان صدحیف!
« оҳ аз он шоҳ Фаридун шем оҳ » !
«آه از آن شاه فریدون شیم آه »!
« ҳайф аз он сарвари Эрони сад ҳайф » !
«حیف از آن سرور ایران صد حیف »!