Зоҳиди худпарасти кӯ то ки зи худ рҳонмш

زاهد خودپرست کو تا که ز خود رهانمش

Дарди шароби бихўдӣ аз хами ҳўи чшонмш

درد شراب بیخودی از خم هو چشانمش

Гар нафасам ба ӯ расад дар нафасӣ ба як нафас

گر نفسم به او رسد در نفسی به یک نفس

То сари кӯй май кашони мӯии кашони кшонмш

تا سر کوی می‌کشان موی‌کشان کشانمش

ЗҳдФрўши худнамои тарк риё наме кунад

زهدفروش خودنما ترک ریا نمی‌کند

Ҳарчӣ фусун ба ӯ дамам ҳарчӣ фасонаи хўонмш

هرچه فسون به او دمم هرچه فسانه خوانمش

Чун з дар ояд он санами хеш ба поиши афканам

چون ز در آید آن صنم خویش به پایش افکنم

Даст ба доманаши занам дар бар худ ншонмш

دست به دامنش زنم در بر خود نشانمش

Ҳарчӣ ба ҷузи хаёл ӯ қасди ҳарим дил кунад

هرچه به جز خیال او قصد حریم دل کند

Дар нгшоимш ба рӯ аз дар дили бронмш

در نگشایمش به رو از در دل برانمش

Гар шбкии хуш аз карами дӯсти даройад аз дирам

گر شبکی خوش از کرم دوست درآید از درم

Сар кунамаш нисори раҳи ҷон ба қадами Фшонмш

سر کنمش نثار ره جان به قدم فشانمش

Маст шавад чу дилбарам аз май ноби вҳдто

مست شود چو دلبرم از می ناب وحدتا

Сина ба синааш нуҳуми бӯсаи зи лаби стонмш

سینه به سینه‌اش نهم بوسه ز لب ستانمش