Кардем оқибати ватани андари диёри ишқ

کردیم عاقبت وطن اندر دیار عشق

Хӯрдем оби бихўдӣ аз ҷӯйбори ишқ

خوردیم آب بیخودی از جویبار عشق

Мисатони ишқро ба сабӯҳӣ чаҳ ҳоҷат аст

مستان عشق را به صبوحی چه حاجت است

Зеро ки дард сар нарасонад хумори ишқ

زیرا که درد سر نرساند خمار عشق

Сӣ соли лоф меҳр задам то саҳаргаҳӣ

سی سال لاف مهر زدم تا سحرگهی

Во шуд дилам чу гули зи насими баҳори ишқ

وا شد دلم چو گل ز نسیم بهار عشق

Фориғ шавад зи дардисари ақли фалсафӣ

فارغ شود ز دردسر عقل فلسفی

Як ҷуръа гар кашад з май хушгувори ишқ

یک جرعه گر کشد ز می خوشگوار عشق

Дар доман мурод набинӣ гули мурод

در دامن مراد نبینی گل مراد

Бе тарки хоби роҳат ва бе неши хори ишқ

بی ترک خواب راحت و بی نیش خار عشق

эй фаррухи он сиррӣ ки знндш ба теғи ёр

ای فرخ آن سری که زنندش به تیغ یار

Ваии хуррами он танӣ ки кашандаш ба дори ишқ

وی خرم آن تنی که کشندش به دار عشق

Рӯзии надида то ба кунун чашми рӯзгор

روزی ندیده تا به کنون چشم روزگار

Аз даври рӯзгор ба аз рӯзгори ишқ

از دور روزگار به از روزگار عشق

Парвонагар з ишқ бисӯзад аҷаби мадор

پروانه گر ز عشق بسوزد عجب مدار

Котш занад ба хирман ҳастӣ шарори ишқ

کآتش زند به خرمن هستی شرار عشق

Он дами миси вуҷӯди ту зар мешавад ки тан

آن دم مس وجود تو زر می‌شود که تن

Дар бутаи фироқи гудозад ба нори ишқ

در بوته فراق گدازد به نار عشق

Ҳаркас ки ёфт огаҳӣ аз сари ошиқӣ

هرکس که یافت آگهی از سر عاشقی

Ваҳдат сифат кунад сарви ҷонро нисори ишқ

وحدت صفت کند سر و جان را نثار عشق