Бар боди фано то надиҳӣ гирди худӣ ро

بر باد فنا تا ندهی گرد خودی را

Ҳаргиз натавон дид ҷамоли аҳадӣ ро

هرگز نتوان دید جمال احدی را

Бо худ назарӣ дошт ки бар лавҳ қалам зад

با خود نظری داشت که بر لوح قلم زد

Калаки азалии нақши ҷамоли абадӣ ро

کلک ازلی نقش جمال ابدی را

Ҷонҳо фалакӣ гардад , агар ин тани хокӣ

جان‌ها فلکی گردد، اگر این تن خاکی

Берун кунад аз худ сифати деву дадӣ ро

بیرون کند از خود صفت دیو و ددی را

Дар рақси даройади фалак аз замзамаи ишқ

در رقص درآید فلک از زمزمه عشق

Чунон ки шутур башнавад оҳанги ҳаддӣ ро

چونان که شتر بشنود آهنگ حدی را

Мо аз кутуби ишқи нхўондим ва надидем

ما از کتب عشق نخواندیم و ندیدیم

Ҷузи дарсу хати бихўдӣ ва бехурдӣ ро

جز درس و خط بیخودی و بی‌خردی را

ё бӯса мазан бар лаби минои муҳаббат

یا بوسه مزن بر لب مینای محبت

ё дар хам тавҳид фикан неку бадӣ ро

یا در خم توحید فکن نیک و بدی را

Гули бзмгаҳ хусравӣ орост чу бишунид

گل بزمگه خسروی آراست چو بشنید

Аз мурғи саҳари замзамаи борбадӣ ро

از مرغ سحر زمزمه باربدی را

Дарвеш ба сад афсар шоҳӣ нафурӯшад

درویش به صد افسر شاهی نفروشد

Як мӯӣ аз ин куҳнаи кулоҳи нмдӣ ро

یک موی از این کهنه کلاه نمدی را

ё раб ба ки ин нукта тавон гуфт ки ваҳдат

یا رب به که این نکته توان گفت که وحدت

Дар кӯй санам ёфта роҳи самадӣ ро

در کوی صنم یافته راه صمدی را