Хбоз казу буд фиғонам

خباز کزو بود فغانم

Зон ҳасани бириштаи сӯхти ҷонам

زان حسن برشته سوخت جانم

Акси мижааш ба сангу санадон

عکس مژه اش به سنگ و سندان

Ҷо карда чу ҷои панҷа дар нон

جا کرده چو جای پنجه در نان

Ҳар чашма ӣ кор ӯст бишк

هر چشمه ی کار اوست بیشک

Сад чашмаи брнги нони сангак

صد چشمه برنگ نان سنگک

Каз даври нигоҳи сабри шӯриш

کز دور نگاه صبر شورش

Афрӯхтаи ҳамчуи дили танураш

افروخته همچو دل تنورش

Ушшоқ ба кӯии он париваш

عشّاق به کوی آن پریوش

Чун тухма ӣ рӯй нони оташ

چون تخمه ی روی نان آتش

Чун вокнди он баҳор , дукон

چون واکند آن بهار، دکان

Сӯзад ба танури лоларо нон

سوزد به تنور لاله را نان

Зон лутфу сафо ки бо гул ӯст

زان لطف و صفا که با گل اوست

Пайдост ҳар ончӣ дар дил ӯст

پیداست هر آنچه در دل اوست

Тимсоли маниш ки дар замир аст

تمثال منش که در ضمیر است

Бошад мӯе ки дар хамир аст

باشد مویی که در خمیر است

Чун шани асали зи шаҳди он рӯ

چون شان عسل ز شهد آن رو

Худ нон хӯришаст гарда ӣ ӯ

خود نان خورش است گُرده ی او