Гар ҳарфи зи калла паз кунам сар

گر حرف ز کلّه پز کنم سر

Гардад ба даҳонами оби кавсар

گردد به دهانم آب کوثر

Бо чеҳра ӣ чун чароғи рангин

با چهره ی چون چراغ رنگین

Бошад чу фатилаи ҷомаи чиркин

باشد چو فتیله جامه چرکین

Тобон чу чароғи шоми диҷўр

تابان چو چراغ شام دیجور

Бо ҷома ӣ чарб ва рӯй пари нур

با جامه ی چرب و روی پر نور

Чун пой наад касе бидон кӯ

چون پای نهد کسی بدان کو

Сарҳо фаршаст дар раҳ ӯ

سرها فرُش است در ره او

Чун калла ки мекашад бар сих

چون کلّه که میکشد بر سیخ

Сар бар хат ӯст кӯдаку шайх

سر بر خط اوست کودک و شیخ

Аз ҳайрати оризи накӯяш

از حیرت عارض نکویش

Аз хок нишастагон кӯяш

از خاک نشستگان کویش

Чун поча ба дег , перу бурно

چون پاچه به دیگ، پیر و برنا

Нашинохтаанд , даст аз по

نشناخته اند، دست از پا