Шуд чоки дили ман аз руфӯгар

شد چاک دل من از رفوگر

Бар ман лаби лаъл ӯ шуд ахгар

بر من لب لعل او شد اخگر

Ширини суханӣ дар он лаби шӯр

شیرین سخنی در آن لب شور

Шаҳдаст дар ошёни занбӯр

شهد است در آشیان زنبور

Шояд фитадаш ба ман назора

شاید فتدش به من نظاره

Шодами зи либоси сабри пора

شادم ز لباسِ صبرِ پاره

Дар дидаи нигоҳи ҳасрати ман

در دیده نگاه حسرت من

Чун ришта буд ба чашми сӯзан

چون رشته بود به چشم سوزن

Ҳастам зи дили асири бирён

هستم ز دلِِ اسیرِ بریان

Дунболи нигоҳи хеши пӯён

دنبالِ نگاهِ خویش پویان

Кардаст ба нӯки сӯзанами сайд

کردست به نوک سوزنم صید

Аз чашми худами фитода дар қайд

از چشم خودم فتاده در قید

Набӯд басӯии наҷоти роҳам

نبود بسوی نجات راهم

Шуд ришта ӣ доми ман нигоҳам

شد رشته ی دام من نگاهم