Сайёф ки хандааш чу қанд аст

سیّاف که خنده اش چو قند است

Чун теғ , нигоҳ ӯ кушанда аст

چون تیغ، نگاه او کُشنده است

Он оҳӯии чин чу нохуни шер

آن آهوی چین چو ناخن شیر

Дар каф дорад ҳамеша шамшер

در کف دارد همیشه شمشیر

Бар шамшераши ғарибу бӯмӣ

بر شمشیرش غریب و بومی

Моланд ҷабин чу санги рӯмӣ

مالند جبین چو سنگ رومی

Чун теғи з ҷавҳараст душвор

چون تیغِ ز جوهر است دشوار

Аз дом , раҳои гирифтор

از دام، رهاییِ گرفتار

Моро шудаи устихони азин дом

ما را شده استخوان ازین دام

Шамшер чу моҳён дар андом

شمشیر چو ماهیان در اندام

Аз абрӯии оннигор фаттон

از ابروی آن نگار فتّان

Афтодаи гузораи тири мижгон

افتاده گذاره تیر مژگان

Ин теғ ки ҳам чу зулфиқор аст

این تیغ که هم چو ذوالفقار است

Дар дида чу теғи рахна дор аст

در دیده چو تیغ رخنه دار است

Бар сафҳа ӣ ӯ навиштаи тақдир

بر صفحه ی او نوشته تقدیر

Бо хати ғубор , шакли шамшер

با خط غبار، شکل شمشیر