Таббохи зи пухтагии марои сӯхт

طبّاخ ز پختگی مرا سوخت

Аз сӯхтанами Рахш бар афрӯхт

از سوختنم رخش بر افروخت

Ҳаст аз хати сабзи он гиромӣ

هست از خط سبز آن گرامی

Субҳам , ки тъб намӯда шомӣ

صبحم، که تعب نموده شامی

Дил дар бар ва ман зи ҳайрат ӯ

دل در بر و من ز حیرت او

Ҳар лаҳза кунам фиғон ки куку

هر لحظه کنم فغان که کوکو

Дорам чашмӣ ба рӯй ҷонон

دارم چشمی به روی جانان

Чун чашми пиёзи ҳалқа , ҳайрон

چون چشم پیاز حلقه، حیران

Сӯзи дилам аз рақиби қлош

سوز دلم از رقیب قلاش

Ҳамчун магаси фитода бар ош

همچون مگسِ فتاده بر آش

Аз дӯд , дилам шудаст гирён

از دود، دلم شدست گریان

Ман чун нашавам кабоби бирён

من چون نشوم کباب بریان

Дар сина ӣ ман дили мушавваш

در سینه ی من دل مشوش

Каз даврӣ ӯ буд дар оташ

کز دوری او بود در آتش

Нолон шуда , ашк чун чакида

نالان شده، اشک چون چکیده

Чун равғани доғи оби дида

چون روغنِ داغِ آب دیده

Ҳар гоҳи нафас кашам диҳад бӯ

هر گاه نفس کشم دهد بو

Дами пухти дилами зи оташ ӯ

دم پخت دلم ز آتش او

Аз ҳасрати он изори гули пӯш

از حسرت آن عذار گل پوش

Бошад дили ман чу дег дар ҷӯш

باشد دل من چو دیگ در جوش

Ҳар як ба забони тарку тоҷик

هر یک به زبان تُرک و تاجیک

Чун шуъла буд бзири он дег

چون شعله بود بزیر آن دیگ

Дилро афзуд , аз фиғони дард

دل را افزود، از فغان درد

Ин ош нагашт аз нафаси сард

این آش نگشت از نفس سرد