Аз бисмиа чӣ эй дилами ҳавоист

از بسمه چی ای دلم هواییست

Чун босмаҳи ранги ман тлоӣист

چون باسمه رنگ من طلائیست

Шуд зарду заъиф аз ғами дӯст

شد زرد و ضعیف از غم دوست

Ҳам чун варақи тиллои марои пӯст

هم چون ورق طلا مرا پوست

Шояд ояд ба кори ҷонон

شاید آید به کار جانان

Ин хаста ки қолабии сети биҷон

این خسته که قالبی ست بیجان

Дили тангу умед дил фарохаст

دل تنگ و امید دل فراخست

Чун қолаб ӯ ҳазор шох аст

چون قالب او هزار شاخ است