То чанд зи даврии атўкш

تا چند ز دوری اتوکش

Бошам чу атўи миёни оташ

باشم چو اتو میان آتش

Гар рӯй диҳад гузорамаши пеш

گر روی دهد گذارمش پیش

Монанди хами атўи сари хеш

مانند خم اتو سر خویش

Ҷонон чу дар оташам диҳад ҷой

جانان چو در آتشم دهد جای

Монанди атўи з сар кунам пой

مانند اتو ز سر کنم پای

Аз партави офтоби рӯйиш

از پرتو آفتاب رویش

Пари балет буд хами атўиш

پر باله بود خم اتویش

Дорам чу атў ба роҳ ӯ ман

دارم چو اتو به راه او من

Дар пои шабу рӯзи кафши оҳан

در پا شب و روز کفش آهن

Дар паҳлуи устихони хазида

در پهلو استخوان خزیده

Чун тофта ӣ атў кашида

چون تافته ی اتو کشیده

Хам аз нигаҳаш ба гоҳ дидан

خم از نگهش به گاه دیدن

Чун ангуштона шуд зи сӯзан

چون انگشتانه شد ز سوزن

Кӣ ҳам чу атў ба ӯ расми ман

کی هم چو اتو به او رسم من

Гар кафш ва Асо кунам зи оҳан

گر کفش و عصا کنم ز آهن