Дили барад дигар ба занги Тифлон

دل برد دگر به زنگ طفلان

Перонаи серуми сӯии дабистон

پیرانه سرم سوی دبستان

Атфол ба ранги даста ӣ гул

اطفال به رنگ دسته ی گل

Овоз кашида ҳамчуи булбул

آواز کشیده همچو بلبل

Бо ҳам шудаи гарми нағмау шӯр

با هم شده گرم نغمه و شور

Сафҳоаш чу торҳои тнбўр

صف هاش چو تارهای طنبور

зи абрӯии адиби ҷумла дар тоб

ز ابروی ادیب جمله در تاب

Зон гуҳ ки торҳо зи мизроб

زان گه که تارها ز مضراب

Гуё шуда аз аъонти ҳам

گویا شده از اعانت هم

Тифлони ҳама чун ҳуруфи мӯъҷам

طفلان همه چون حروف معجم

Ҳар як з барои ҷони ушшоқ

هر یک ز برای جان عشّاق

Афтодаи зи табъи шӯхи шаллоқ

افتاده ز طبع شوخ شلّاق

Чун хомау нави баҳор аз оғоз

چون خامه و نو بهار از آغاز

Ҳам шохчаҳи банд ва ҳам сухани соз

هم شاخچه بند و هم سخن ساز

Шмъисти қалами лагани бенонаш

شمعیست قلم لگن بنانش

Парвонаи зи ҷони ошиқонаш

پروانه ز جان عاشقانش

Миқроз буд чу раҳли Тифлон

مقراض بود چو رحل طفلان

Дил бар сар ӯ биҷои қуръон

دل بر سر او بجای قرآن

Хомӯш кашида саф чу дандон

خاموش کشیده صف چو دندان

Гуё чу забон , адиби эшон

گویا چو زبان، ادیب ایشان

Он доира аз хурӯшу ғавғо

آن دایره از خروش و غوغا

Чун чанбари даф ба чашми доно

چون چنبر دف به چشم دانا

Чун синх батон ба шухии хос

چون سنخ بتان به شوخی خاص

Ҳар як шудаи нағмаи санҷу раққос

هر یک شده نغمه سنج و رقّاص

Он Тифл ки бардааст ҳушам

آن طفل که برده است هوشم

Зини шавқ ки по наад ба дӯшам

زین شوق که پا نهد به دوشم

Чун раҳл барои пилаи гаштан

چون رحل برای پله گشتن

Шуд қуфли баҳами ду панҷа ӣ ман

شد قفل بهم دو پنجه ی من

Кӣ раҳм кунад бахотираши роҳ

کی رحم کند بخاطرش راه

Пурвой фалак надорад он моҳ

پروای فلک ندارد آن ماه

Бошад зи ватани бурӣдаро ҳол

باشد ز وطن بریده را حال

Чун чӯби адиб назд атфол

چون چوب ادیب نزد اطفال

Дар мактаби ишқ то ки ҳастам

در مکتب عشق تا که هستم

Ҳастанд ҳамаи паии шикастам

هستند همه پی شکستم

То гарми иъода ӣ сабақ шуд

تا گرم اعاده ی سبق شد

Чун ғунчаи дилами варақ варақ шуд

چون غنچه دلم ورق ورق شد

Асбоби навиштанаши мураттаб

اسباب نوشتنش مرتب

Ҳам ранги дуот сурхяши лаб

هم رنگ دوات سرخیش لب