эй бахти хуфтаи хез ва нишин хуш ба эътибор

ای بخت خفته خیز و نشین خوش به اعتبار

Зеро ки бо ту бар сари лутфи омадаи сети ёр

زیرا که با تو بر سر لطف آمده‌ست یار

эй ҷони ту хуши биханд ки ҳасрати сари омадаи сет

ای جان تو خوش بخند که حسرت سر آمده‌ست

Он гиряу дуоӣ саҳар кардааст кор

آن گریه و دعای سحر کرده است کار

эй дили тўрои навид ки пайдо шудаш калид

ای دل تورا نوید که پیدا شدش کلید

Он дар ки баста буд ба рӯй ту устувор

آن در که بسته بود به روی تو استوار

Киштии мо ки мавҷ ғамаш дошт дар миён

کشتی ما که موج غمش داشت در میان

Бархест боди шӯрта ва афтод бар канор

برخاست باد شرطه و افتاد بر کنار

Миннати худоиро ки бадал шуд ҳама ба шукр

منت خدای را که بدل شد همه به شکر

Он шикваҳо ки доштам аз вазъи рӯзгор

آن شکوه‌ها که داشتم از وضع روزگار

Гӯи муддаӣ хноқ кун аз қурби ман ки ҳаст

گو مدعی خناق کن از قرب من که هست

Ршги дарози дасту ҳарифи гулӯи фишор

رشگ دراز دست و حریف گلو فشار

Вақти шукуфтагӣу гули афшонӣ ман аст

وقت شکفتگی و گل افشانی من است

Хорами ҳама гуласту хазонами ҳамаи баҳор

خارم همه گل است و خزانم همه بهار

Ман булбули таронаи зани боғи давлатам

من بلبل ترانه زن باغ دولتم

Яъне ки омадаи сети гули давлатами бабор

یعنی که آمده‌ست گل دولتم ببار

Ҳаст ин ҳамаи захираи давлат ки менуҳум

هست این همه ذخیرهٔ دولت که مینهم

Аз файзи як тавваҷуҳи султони номдор

از فیض یک توجه سلطان نامدار

Моҳи баланди кавкабаи кавкаби эҳтишом

ماه بلند کوکبه کوکب احتشام

Шоҳи сипеҳри маснади хуршеди иқтидор

شاه سپهر مسند خورشید اقتدار

Яъне ғиоси дайни Муҳамад ки ёфта

یعنی غیاث دین محمد که یافته

Назми ду кун бар лақаби ном ӯ қарор

نظم دو کون بر لقب نام او قرار

Андари рикоби ҳишмату майдони шавкаташ

اندر رکاب حشمت و میدان شوکتش

Ҷамшеди як пиёдау хуршеди як савор

جمشید یک پیاده و خورشید یک سوار

Ҳафт осмону чархи нуҳум муштабаҳ шаванд

هفت آسمان و چرخ نهم مشتبه شوند

Ёбанд агар ба дарга ӯ фурсати шумор

یابند اگر به درگه او فرصت شمار

эй рифъат аз алоқаи қадари ту муртафаъ

ای رفعت از علاقه قدر تو مرتفع

Ваии фахрро ба нисбати зоти ту ифтихор

وی فخر را به نسبت ذات تو افتخار

Аз сокинони сафи нъолнд на фалак

از ساکنان صف نعالند نه فلک

Ҷое ки ҳиммат ту нишинад ба садри бор

جایی که همت تو نشیند به صدر بار

Эзад чу кард таъбия дар чархи назми кун

ایزد چو کرد تعبیه در چرخ نظم کون

Додаш ба муқтазои ризои ту ихтиёр

دادش به مقتضای رضای تو اختیار

То раҳнамои амри ту таъйин накард роҳ

تا رهنمای امر تو تعیین نکرد راه

Аҷромро ба чарх муайян нашуд мадор

اجرام را به چرخ معین نشد مدار

Аз наъли дасту пои саманди ту Зуҳра ро

از نعل دست و پا سمند تو زهره را

Дар соъдост ё раҳ ва дар гӯши гӯшвор

در ساعداست یا ره و در گوش گوشوار

Ҳифзи ту воҷибаст фалакро ки дорадат

حفظ تو واجب است فلک را که داردت

Аз сади ҷаҳони хулосаи даврон ба ёдгор

از سد جهان خلاصه دوران به یادگار

Онҷо ки бошад аз туфи хӯни ту як асар

آنجا که باشد از تف خون تو یک اثر

Кӯҳи қавии ниҳод ба як туф шавад назор

کوه قوی نهاد به یک تف شود نزار

Дарёии оташ ар буд аз ҳифзи номи ту

دریای آتش ار بود از حفظ نام تو

Моҳии муми солим аз онҷо кунад гузор

ماهی موم سالم از آنجا کند گذار

Гар наУмия ба нармии хуят амал кунад

گر نامیه به نرمی خویت عمل کند

Аз роҳи табъи кисват қоқм диҳад ба хор

از راه طبع کسوت قاقم دهد به خار

Нашав гиёҳи умри ҳасудати зи чашмаи ист

نشو گیاه عمر حسودت ز چشمه ایست

Каз ршҳаҳ эй аз он шудаи парвардаи заҳри мор

کز رشحه‌ای از آن شده پرورده زهر مار

Обаш ба номи синаи хасми ту гар диҳанд

آبش به نام سینهٔ خصم تو گر دهند

Бо ханҷар кашида дамади панҷаи чанор

با خنجر کشیده دمد پنجهٔ چنار

Аз ҷоми буғз ҳар ки фалаки гашти саргарон

از جام بغض هر که فلک گشت سرگران

Ало ба хӯни душман ту нашканад хумор

الا به خون دشمن تو نشکند خمار

Тиғисти хасмии ту ки бисёр гарданон

تیغیست خصمی تو که بسیار گردنان

Худро бар он заданд ва фитоданд хору зор

خود را بر آن زدند و فتادند خوار و زار

Дар ҳамлаи нахусти сипар боядаш фиканд

در حملهٔ نخست سپر بایدش فکند

Бо теғи гарданӣ ки кунад қасди корзор

با تیغ گردنی که کند قصد کارزار

Бо қӯти тасаллути шоҳини адли ту

با قوت تسلط شاهین عدل تو

Симурғро магас ба суҳӯлат кунад шикор

سیمرغ را مگس به سهولت کند شکار

Кон аз забони теша чаҳ овоз баркашид

کان از زبان تیشه چه آواز برکشید

Гар аз кафи атои ту номад ба зинҳор

گر از کف عطای تو نامد به زینهار

Дар маърази шумора ӯ гӯи мёи ҳисоб

در معرض شمارهٔ او گو میا حساب

Дасти умеди бахши ту чун шуд вазифаи бор

دست امید بخش تو چون شد وظیفه بار

Дарёи гуҳӣ ки мавҷ занад зон қабил нест

دریا گهی که موج زند زان قبیل نیست

Амвоҷ ӯ ки рахна дар ӯ афканди бухор

امواج او که رخنه در او افکند بخار

Аз баҳри сабту забти савобу гуноҳи ту

از بهر ثبت و ضبط ثواب و گناه تو

То офарӣдаи он ду малики офаридагор

تا آفریده آن دو ملک آفریدگار

Боло накарда сари зи рақами котиби ямин

بالا نکرده سر ز رقم کاتب یمین

Новарда дасти сӯии қалами зобити ясор

ناورده دست سوی قلم ضابط یسار

Адли ту ҳокмист ки андари ҳимояташ

عدل تو حاکمیست که اندر حمایتش

Аз бас қавӣаст дасти зғиФони ин диёр

از بس قویست دست ضغیفان این دیار

Ҷое расидаи кор ки дар хоки поки язд

جایی رسیده کار که در خاک پاک یزد

Ҳад нест бодро ки кунад зӯр бар ғубор

حد نیست باد را که کند زور بر غبار

Шоҳои тавваҷуҳи ту сухан мекунад на ман

شاها توجه تو سخن می‌کند نه من

Варна ман аз куҷоу забони сухани гузор

ورنه من از کجا و زبان سخن گزار

Будам хзФи фуруши сари чори сӯии фикр

بودم خزف فروش سر چار سوی فکر

Пари сохтӣ дукони ман аз дар шоҳвор

پر ساختی دکان من از در شاهوار

Назмам агар чаҳ буд зарии сикка Эй надошт

نظمم اگر چه بود زری سکه‌ای نداشت

Аз номи номии ту зарии гашти сиккаи дор

از نام نامی تو زری گشت سکه دار

Итноб дар суханӣ нест мухтасар

اطناب در سخنی نیست مختصر

Ваҳшӣ аз он сабаб ба дуо кард ихтисор

وحشی از آن سبب به دعا کرد اختصار

То Рахш рӯзгор наёяд ба зери зин

تا رخش روزگار نیاید به زیر زین

То тавсан фалак натавон дошт дар ҷидор

تا توسن فلک نتوان داشت در جدار

Бодои забуни роизи иқболу ҷоҳи ту

بادا زبون رایض اقبال و جاه تو

Ҳамвора тавсани фалаку Рахши рӯзгор

همواره توسن فلک و رخش روزگار