эй фалак чанд зи бедоди ту байнами озор

ای فلک چند ز بیداد تو بینم آزار

Ман худ озурдаи дилам бо дил хешам бигзор

من خود آزرده دلم با دل خویشم بگذار

Чанд моро зи ҷафои ту дӯди ашк ба рӯй

چند ما را ز جفای تو دَوَد اشک به روی

Мо ба рӯй ту наёрем ту худ шарм бидор

ما به روی تو نیاریم تو خود شرم بدار

Аз ҷафогари ғаразати рехтани хӯн ман аст

از جفا گر غرضت ریختن خون من است

По кашидам зи ҷаҳон теғ бикаш даст барор

پا کشیدم ز جهان تیغ بکش دست برآر

Гашт бар акс ҳар он нақши Муродӣ ки задам

گشت بر عکس هر آن نقش مرادی که زدم

Ҷурми бозанда чаҳ бошад ки бад афтод қимор

جُرم بازنده چه باشد که بد افتاد قمار

Фалак аз ришта тадбир нагардад ба мурод

فلک از رشتهٔ تدبیر نگردد به مراد

Нофаро тор ънокб натавон кард маҳор

نافه را تار عناکب نتوان کرد مهار

Доғи андӯҳи маро боз мапурсед ҳисоб

داغ اندوه مرا باز مپرسید حساب

Нест он чизи кавокиб ки даройад ба шумор

نیست آن چیز کواکب که درآید به شمار

Гар фалаки марҳам зангор кунам кофӣ нест

گر فلک مرهم زنگار کنم کافی نیست

Бскаҳи ин синаи зи алмос нуҷумаст Фкор

بسکه این سینه ز الماس نجوم است فکار

Снгборон шудам аз дасти ғами даҳр ва ҳануз

سنگباران شدم از دست غم دهر و هنوز

Бахт сар гаштаам аз хоб нагардад бедор

بخت سرگشته‌ام از خواب نگردد بیدار

Чанд бошам ба ғаму ғуссаи айёми сабур

چند باشم به غم و غصهٔ ایام صبور

Чанд гирам ба сари кӯчаи андӯҳи қарор

چند گیرم به سر کوچهٔ اندوه قرار

намерӯм дод занон бар дар дорои замон

می‌روم دادزنان بر در دارای زمان

Онкӣ бар мақсад ӯ даври фалаки рости мадор

آنکه بر مقصد او دور فلک راست مدار

Осифи малики ҷаҳони хоҷа бо ному нишон

آصف ملک جهان خواجهٔ با نام و نشان

Сояи марҳамати шоҳи сулаймони осор

سایهٔ مرحمت شاه سلیمان آثار

Чархи пеши назари ҳиммат ӯ пораи мисии сет

چرخ پیش نظر همت او پاره مسی‌ست

Ки дарин муҳра гул гашта ниҳон дар зангор

که درین مهره گل گشته نهان در زنگار

Онкӣ чун гул ба ҳаводорӣ ӯ хандон нест

آنکه چون‌گل به هواداری او خندان نیست

Ки дарин муҳра гул гашта ниҳон дар зангор

که درین مهرهٔ گل گشته نهان در زنگار

Онкӣ чун гул ба ҳаводорӣ ӯ хандон нест

آنکه چون گل به هواداری او خندان نیست

Ҳаст бо сабзаи гулнори мудомаши сару кор

هست با سبزه گلنار مدامش سر و کار

Лек заҳрӣ ки буд дар таҳи ҷомаши сабза

لیک زهری که بود در ته جامش سبزه

Лек хӯнӣ ки буд бар сари доғаши гулнор

لیک خونی که بود بر سر داغش گلنار

Тавсани қадари ту зон сӯии фалак то биҷаҳад

توسن قدر تو زان سوی فلک تا بجهد

Сидрааш роиз андеша кунад мехи ҷидор

سدره‌اش رایض اندیشه کند میخ جدار

Рашки эҳсон ту зад дар дили дарёи оташ

رشک احسان تو زد در دل دریا آتش

Ҳаст дӯди дили дарё ки шудаш номи бухор

هست دود دل دریا که شدش نام بخار

Нест сари барзада ҳар гӯшаи ҳубоб аз сари об

نیست سر برزده هر گوشه حباب از سر آب

Чашм бар роҳи кафи ҷӯад ту доранд баҳор

چشم بر راه کف جود تو دارند بحار

Гар камони як ҷиҳати хасми бидонадяш ту нест

گر کمان یک جهت خصم بداندیش تو نیست

Аз чаҳ рӯи тири ду шоха кунадаш аз сӯфор

از چه رو تیر دو شاخه کندش از سوفار