То ба рӯй ту шуд баробари гул
تا به روی تو شد برابر گل
Ғунча бисёр ханда зад бар гул
غنچه بسیار خنده زد بر گل
Дар гулистони зи мастии шавқат
در گلستان ز مستی شوقت
Ҷомаро чок зад саросари гул
جامه را چاک زد سراسر گل
Бар таниш гашта перҳани хунин
بر تنش گشته پیرهن خونین
Каз ғамат хор карда бистари гул
کز غمت خار کرده بستر گل
Пеш рӯй ту офтобии зулф
پیش روی تو آفتابی زلف
Зери зулфи ту сояпарвар гул
زیر زلف تو سایه پرور گل
Чу рух оташин барафрӯзӣ
چو رخ آتشین برافروزی
Аз хуй шарм мешавадтар гул
از خوی شرم میشود تر گل
эй хатат бар фарози гули сабза
ای خطت بر فراز گل سبزه
Ваии рахт бар сари санавбари гул
وی رخت بر سر صنوبر گل
Сӯии боғи о ки сабза нав бархест
سوی باغ آ که سبزه نو برخاست
Раст аз шохаҳои нави пари гул
رست از شاخههای نو پر گل
Зери пои сабзаи фарши знгорист
زیر پا سبزه فرش زنگاریست
Бар зибри чатри сояи густари гул
بر زبر چتر سایه گستر گل
То кашад бихбри ҳазорон ро
تا کشد بیخبر هزاران را
Зери домони гирифтаи ханҷари гул
زیر دامان گرفته خنجر گل
Ғунча то лаб набандад аз ханда
غنچه تا لب نبندد از خنده
Рехташи заъфарон ба соғари гул
ریختش زعفران به ساغر گل
Нест шабнам ки баҳр зинат дӯхт
نیست شبنم که بهر زینت دوخت
Бар канори кулоҳи гавҳари гул
بر کنار کلاه گوهر گل
Асари бахти сабзи байн ки намӯд
اثر بخت سبز بین که نمود
Шаҳри сабзи чамани мусаххари гул
شهر سبز چمن مسخر گل
Сояи бон ҳар тарафи сулаймони вор
سایه بان هر طرف سلیمان وار
Зад зи боли ҳазор бар сари гул
زد ز بال هزار بر سر گل
То равад хайли сабзаро бар сар
تا رود خیل سبزه را بر سر
Бодро мекунад ткоўри гул
باد را می کند تکاور گل
Ҳаст қоими мақоми оташи тавр
هست قائم مقام آتش طور
Бар фарози ниҳоли ахзари гул
بر فراز نهال اخضر گل
Паии наққошии сарочаи боғ
پی نقاشی سراچه باغ
Дорад андари садафи мъсФри гул
دارد اندر صدف معصفر گل
Бастаи як банди каҳрабо ба миён
بسته یک بند کهربا به میان
Дар чаман шуд магари қаландари гул
در چمن شد مگر قلندر گل
Гашти икдл ба ғунча то багушӯд
گشت یکدل به غنچه تا بگشود
Хонаи ганҷи боғро дар гул
خانهٔ گنج باغ را در گل
Ғунчаро ҷом ҷам фитод ба даст
غنچه را جام جم فتاد به دست
Ёфт ойӣнаи Сикандари гул
یافت آیینهٔ سکندر گل
Карда авроқи сурхи дафтари хеш
کرده اوراق سرخ دفتر خویش
Сабз карда сети ҷилди дафтари гул
سبز کردهست جلد دفتر گل
Аз кашишҳои қатраи шабнам
از کششهای قطرهٔ شبنم
Бар варақҳо кашида мстри гул
بر ورقها کشیده مسطر گل
То кунад ҳарфҳои рангини дарҷ
تا کند حرفهای رنگین درج
Бар вай аз мадҳи оли ҳайдари гул
بر وی از مدح آل حیدر گل
Шоҳи дайни мртзои алӣ ки шудаш
شاه دین مرتضا علی که شدش
Ба ҳазорон забони саногар гул
به هزاران زبان ثنا گر گل
Бскаҳ дар дашти хайбар аз теғаш
بسکه در دشت خیبر از تیغش
Раст аз гули зи хӯни кофари гул
رست از گل ز خون کافر گل
Гар хазони риёз даҳр шавад
گر خزان ریاض دهر شود
Нашавад кам зи дашти хайбари гул
نشود کم ز دشت خیبر گل
Дар кафш аз ғубори ашҳб ӯ
در کفش از غبار اشهب او
Мшг дорад бунафшаи анбари гул
مشگ دارد بنفشه عنبر گل
Дар бағал аз хазонаи каф ӯ
در بغل از خزانهٔ کف او
Ёсамин сим дораду зари гул
یاسمین سیم دارد و زر گل
Боди қаҳраш агар бар он бошад
باد قهرش اگر بر آن باشد
Ндмд то ба ҳашари дигари гул
ندمد تا به حشر دیگر گل
Вар шавад файз ӯ бар ин монад
ور شود فیض او بر این ماند
Тоза то субҳгоҳи маҳшари гул
تازه تا صبحگاه محشر گل
Буд аз ршҳи ҷоми эҳсонаш
بود از رشح جام احسانش
Ки ба ин ранги гашти аҳмари гул
که به این رنگ گشت احمر گل
Бошад аз ёди атри ахлоқаш
باشد از یاد عطر اخلاقش
Ки бар ингуна шуд муаттари гул
که بر اینگونه شد معطر گل
Халқ ӯ ҳаст ғунчае ки аз ӯ
خلق او هست غنچهای که از او
Зери домони ниҳоди миҷмари гул
زیر دامان نهاد مجمر گل
Дар азал бастааст қудрат ӯ
در ازل بسته است قدرت او
Андари ин шишаи мудаввари гул
اندر این شیشهٔ مدور گل
Гар наад дар риёзи лутфаши пой
گر نهد در ریاض لطفش پای
Дамад аз нохуни ғазанфари гул
دمد از ناخن غضنفر گل
Ҳрзи худ гар насохтӣ номаш
حرز خود گر نساختی نامش
Кӣ шудӣ бар халили озари гул
کی شدی بر خلیل آذر گل
эй ки боғ улувва қудрат ро
ای که باغ علو قدرت را
Чарх нилӯфарасту ахтари гул
چرخ نیلوفر است و اختر گل
Дами зи лутфат агар хатиб занад
دم ز لطفت اگر خطیب زند
Дамад аз чӯби хушки минбари гул
دمد از چوب خشک منبر گل
Гар диҳандаш зи боғи қаҳрати об
گر دهندش ز باغ قهرت آب
Брдмди ҳамчу хор нашутур гул
بردمد همچو خار نشتر گل
Гар ишорат кунӣ ки дар гулшан
گر اشارت کنی که در گلشن
Набӯд рӯи кушодаи дигари гул
نبود رو گشاده دیگر گل
Печад аз бими шаҳнаи ғазабат
پیچد از بیم شحنهٔ غضبت
Ғунчаи сони хешро ба чодари гул
غنچه سان خویش را به چادر گل
Гар насими баҳори эҳсонат
گر نسیم بهار احسانت
Сӯй гулзор бугзарад бар гул
سوی گلزار بگذرد بر گل
Гардад аз давлати ҳимояти ту
گردد از دولت حمایت تو
Бар сипоҳи хазони Музаффари гул
بر سپاه خزان مظفر گل
Боди қаҳрат агар ба хулди вазад
باد قهرت اگر به خلد وزد
Хирман оташӣ шавад ҳар гул
خرمن آتشی شود هر گل
Вар ба дӯзах расад нами лутфат
ور به دوزخ رسد نم لطفت
Дӯд гардад бунафшаи ахгари гул
دود گردد بنفشه اخگر گل
Хушк монад дарахти гули барҷоӣ
خشک ماند درخت گل برجای
Гар бигӯе дигар мёўри гул
گر بگویی دگر میاور گل
Гар ба аждари фусуни халқи дамӣ
گر به اژدر فسون خلق دمی
Оварад бори шохи аждари гул
آورد بار شاخ اژدر گل
Гар наёяд зи ҷӯии лутфи ту об
گر نیاید ز جوی لطف تو آب
Нахли табъам кӣ оварад бар гул
نخل طبعم کی آورد بر گل
Хези ваҳшӣ ки дар дуо кӯшем
خیز وحشی که در دعا کوشیم
Зонка бисёр шуд мукаррари гул
زانکه بسیار شد مکرر گل
То шавад аз натиҷаи сарсар
تا شود از نتیجهٔ صرصر
Паст ва бо хоки раҳи баробари гул
پست و با خاک ره برابر گل
Боди озори оҳи хасми туро
باد آزار آه خصم ترا
Ончӣ дорад зи боди сарсари гул
آنچه دارد ز باد صرصر گل