То шунид аз боди пайғоми висоли ёри гул

تا شنید از باد پیغام وصال یار گل

Бар ҳаво май афканд аз хуррамии дастори гул

بر هوا می‌افکند از خرمی دستار گل

Гарна аз ршги рух ӯ рӯ ба нохун ме кунад

گرنه از رشگ رخ او رو به ناخن می‌کند

Мондаи захми нохунаши баҳр чаҳ бар рухсори гул

مانده زخم ناخنش بهر چه بر رخسار گل

То нагирад доманаш гардӣ кашад ҷоруби вор

تا نگیرد دامنش گردی کشد جاروب وار

Домани худ дар раҳи он сарви хўшрФтори гул

دامن خود در ره آن سرو خوشرفتار گل

Хешро дигар ба об рӯй худ ҳаргиз надид

خویش را دیگر به آب روی خود هرگز ندید

То фурӯзон дид он рухсори оташбори гул

تا فروزان دید آن رخسار آتشبار گل

Аз раг гардан нагардад даъвии хуноби хуб

از رگ گردن نگردد دعوی خوناب خوب

Гӯ бирав бо рӯй ӯ даъвӣ макун бисёр гул

گو برو با روی او دعوی مکن بسیار گل

Нофаи тоторро боди баҳории сргшўд

نافه تاتار را باد بهاری سرگشود

Чист пари хӯни ниФаҳ эй азноФаҳи тотори гул

چیست پر خون نیفه‌ای ازنافه تاتار گل

Гар гадоӣ дар ҳам андӯзу мураққаъ пӯш нест

گر گدایی در هم اندوز و مرقع پوش نیست

Аз чаҳ рӯ бар хирқаи дузади дарҳаму динори гул

از چه رو بر خرقه دوزد درهم و دینار گل

То миёни булбул ва қамарӣ шавад ғавғои баланд

تا میان بلبل و قمری شود غوغا بلند

намезанад нохуни баҳам аз бод дар гулзори гул

می‌زند ناخن بهم از باد در گلزار گل

Бар замин афтод Тифли ғунча гуё аз дарахт

بر زمین افتاد طفل غنچه گویا از درخت

Худ намӯдаш ғунча бар шакли даҳони мори гул

خود نمودش غنچه بر شکل دهان مار گل

Гар намеояд зи тўФи равзаи оли расӯл

گر نمی‌آید ز طوف روضه آل رسول

Чист меҳри ол коўрдаҳаст бар тўмори гул

چیست مهر آل کاورده است بر تومار گل

Нахли боғи дайни алии Мӯсои бен ҷаъфарро ки ҳаст

نخل باغ دین علی موسی بن جعفر را که هست

Боғи қадару рифъаташро собиту сайёри гул

باغ قدر و رفعتش را ثابت و سیار گل

Онкӣ бар девори гулхангар дамади анфоси лутф

آنکه بر دیوار گلخن گر دمد انفاس لطف

Анкабуту пардаро созад бар он девори гул

عنکبوت و پرده را سازد بر آن دیوار گل

Нахл агар аз мумсозӣ дар риёзи равза аш

نخل اگر از موم سازی در ریاض روضه‌اش

Гардад аз нашаву намои сарсабзу оради бори гул

گردد از نشو و نما سرسبز و آرد بار گل

Гоҳи шери пардаро ҷон медиҳад каз хӯни хасм

گاه شیر پرده را جان می‌دهد کز خون خصم

Бар дамади сарпанҷа ӯро зи нӯки хори гул

بر دمد سرپنجهٔ او را ز نوک خار گل

Гуҳ бурун оварад хори сокинӣ аз пои саг

گه برون آورد خار ساکنی از پای سگ

Гоҳи дасти ноқа аш зад бар сари кҳсори гул

گاه دست ناقه‌اش زد بر سر کهسار گل

Гоҳи баҳри мардуми обии зи хӯни аҳриман

گاه بهر مردم آبی ز خون اهرمن

Нақши моҳиро кунад дар қаъри дарёи бори гул

نقش ماهی را کند در قعر دریا بار گل

эй ки додӣ донаи ангури заҳри олӯда аш

ای که دادی دانهٔ انگور زهر آلوده‌اش

Кишт кун акнӯн ба глзорикаҳ бошад бори гул

کشت کن اکنون به گلزاریکه باشد بار گل

Бо дили пари занги шӯи гӯи ғунча дар боғи ҷҳим

با دل پر زنگ شو گو غنچه در باغ جحیم

Онкии пинҳони сохташ дар пардаи зангори гул

آنکه پنهان ساختش در پرده زنگار گل

эй ба даври равзаи ?ути хулди баринро сади қусӯр

ای به دور روضه‌ات خلد برین را سد قصور

Вай ба пеши накҳатат бо сади азизии хори гул

وی به پیش نکهتت با سد عزیزی خوار گل

Гар вазад бар шохи гули боди сумуми қаҳри ту

گر وزد بر شاخ گل باد سموم قهر تو

Аз даҳани оташи дамад дар боғи аждари вори гул

از دهن آتش دمد در باغ اژدر وار گل

Сарвро калак манаст он булбули мишкӣни нафас

سرو را کلک من است آن بلبل مشکین نفس

Каш ба авсофи ту резад ҳар дам аз минқори гул

کش به اوصاف تو ریزد هر دم از منقار گل

Калаки ман бо маънии рангини аҷаб шох гулӣаст

کلک من با معنی رنگین عجب شاخ گلیست

Кам фитад шохӣ ки оради бори ин миқдори гул

کم فتد شاخی که آرد بار این مقدار گل

Дар ҳадиси муддаии рангинӣ шеърам куҷост

در حدیث مدعی رنگینی شعرم کجاست

Кист кин рангаш буд дар гулшани ашъори гул

کیست کاین رنگش بود در گلشن اشعار گل

Кӣ буд чун дафтари гули пеши доноёни кор

کی بود چون دفتر گل پیش دانایان کار

Гар касе чӣанд зи коғази фии алмисли паргори гул

گر کسی چیند ز کاغذ فی المثل پرگار گل

Аз гули бустон ки хоҳад кард бар девори рӯ

از گل بستان که خواهد کرد بر دیوار رو

Гар буд бар сафҳаи девор аз паргори гул

گر بود بر صفحهٔ دیوار از پرگار گل

Кӣ тавонад чун гул гулшан шавад булбули фиреб

کی تواند چون گل گلشن شود بلبل فریب

Гар кашад бар таҳта дар боғро наҷҷори гул

گر کشد بر تختهٔ در باغ را نجار گل

Ғунчаи сони сар дар гиребони ори ваҳшии баъди азин

غنچه سان سر در گریبان آر وحشی بعد ازین

Бигузар аз гулзор ва бо аҳл тараб бигзор гул

بگذر از گلزار و با اهل طرب بگذار گل

Дар гулистони дили афрӯзи ҷаҳони моро бас аст

در گلستان دل افروز جهان ما را بس است

Пунбаи марҳам ки кунадем аз дили афкори гул

پنبه مرهم که کندیم از دل افکار گل

Шуд баҳору чашми бемори ғамам дар хӯн нишаст

شد بهار و چشم بیمار غمم در خون نشست

Дар баҳорони бутаи гули брдмди ночори гул

در بهاران بوتهٔ گل بردمد ناچار گل

То баҳор омад дар ъушрат бар ваем баста шуд

تا بهار آمد در عشرت بر ویم بسته شد

Кӯ бибозад бар дар хушҳолем мсмори гул

کو ببازد بر در خوشحالیم مسمار گل

Дар баёни ҳоли гуфтан то бкӣ булбул шавем

در بیان حال گفتن تا بکی بلبل شویم

Дар дуо кӯшем гӯи даст дуо бурдор гул

در دعا کوشیم گو دست دعا بردار گل

То забон гул кашад бар сафҳа бе паргори об

تا زبان گل کشد بر صفحه بی پرگار آب

То буд ойӣнаи сози боғ беафзор гул

تا بود آیینه ساز باغ بی‌افزار گل

Онкии икрнг нақизат гашта вази бидоншӣ

آنکه یکرنگ نقیضت گشته وز بیدانشی

Май шуморади хорро дар олами пиндори гул

می‌شمارد خار را در عالم پندار گل

Боди рангӣ каз Рахш гардад самани зори оина

باد رنگی کز رخش گردد سمن زار آینه

Бскаҳ ӯро аз брс бинмоед аз рхсоргл

بسکه او را از برص بنماید از رخسارگل