Намози шом ки симин эй заррини бол

نماز شام که سیمین همای زرین بال

Ба бом ба ахтари андохти сояи иқбол

به بام به اختر انداخت سایه اقبال

Падеди гашти маи нави зи тарафи чашмаи меҳр

پدید گشت مه نو ز طرف چشمه مهر

Ба сони хушки лабии барканори оби зулол

به سان خشک لبی برکنار آب زلال

Намӯда ҳиأти парвин ба айна чун гӯйӣ

نموده هیأت پروین به عینه چون گویی

Ки кард аз асари обилаи басии тбхол

که کرد از اثر آبله بسی تبخال

зи фарти зулмати шаби тангнои олами хок

ز فرط ظلمت شب تنگنای عالم خاک

Сиёҳ шуд чу шабистони хотири ҷҳол

سیاه شد چو شبستان خاطر جهال

Сиёҳии шаби диҷўр то бидон ғоят

سیاهی شب دیجور تا بدان غایت

Ки баъди ҳрқи ҳавои илтиём буд маҳол

که بعد حرق هوا التیام بود محال

Ба сад чароғ набурданд аз сиёҳии шаб

به سد چراغ نبردند از سیاهی شب

Ба сӯии мақсади худро шбрўони хаёл

به سوی مقصد خود را شبروان خیال

Шабии чунонкии ту гӯйии намӯнаи исти магар

شبی چنانکه تو گویی نمونه ایست مگر

зи рӯзи хасми ҷаҳони довари сутӯдаи хисол

ز روز خصم جهان داور ستوده خصال

Малики сипоҳи фалаки боргоҳ , хони Аҳмад

ملک سپاه فلک بارگاه ، خان احمد

Сипеҳри шавкату ҳишмати ҷаҳони ҷоҳу ҷалол

سپهر شوکت و حشمت جهان جاه و جلال

Ба ғоятии сети атояш ки хоҳад аз ашҷор

به غایتی‌ست عطایش که خواهد از اشجار

Ба ҷои барги забони бардаад ба гоҳи савол

به جای برگ زبان بردهد به گاه سؤال

Каминаи зула хур хон ӯ тавонад шуд

کمینه زله خور خوان او تواند شد

Змони рӯзии аҳли ҷаҳон ба истиқлол

ضمان روزی اهل جهان به استقلال

зи шавқи рояти эҳсон бекарона ӯ

ز شوق رایت احسان بی‌کرانه او

Чаҳ хӯн ки дар раҳм модарон хуранд атфол

چه خون که در رحم مادران خورند اطفال

Шуд аз мҳобт ӯ Зуҳраи наҳангони об

شد از مهابت او زهرهٔ نهنگان آب

Басаст талхии оби баҳори шоҳиди ҳол

بس است تلخی آب بحار شاهد حال

Ба рӯзи ҳамлаи камӣни хайл ӯ ба зӯри каманд

به روز حمله کمین خیل او به زور کمند

Кашанди мозии айёмро ба арсаи ҳол

کشند ماضی ایام را به عرصهٔ حال

Зиҳии каманди ту он аждаҳо ба рӯзи вғо

زهی کمند تو آن اژدها به روز وغا

Ки ҷазби сиқл ҷабалӣ кунад зи табъи ҷибол

که جذب ثقل جبلی کند ز طبع جبال

Чунон ба аҳди ту даст заъиф гашта қавӣ

چنان به عهد تو دست ضعیف گشته قوی

Ки чашм карда сияҳ бар ҳалоки шери ғизол

که چشم کرده سیه بر هلاک شیر غزال

Ҳазор давра ба як дам кунад гар омӯзад

هزار دوره به یک دم کند گر آموزد

Фалаки зи умри ҳасуди ту расми астъҷол

فلک ز عمر حسود تو رسم استعجال

Фузуда шоҳиди ҳасани ту чатри шоҳиди гул

فزوده شاهد حسن تو چتر شاهد گل

Чунонкии ҳасан батонро саводи нуқтаи хол

چنانکه حسن بتان را سواد نقطه خال

Ҳазор бори фузун аз паии ткоўри ту

هزار بار فزون از پی تکاور تو

Тамом карду шикасти офтоби наъли ҳилол

تمام کرد و شکست آفتاب نعل هلال

Казин василаи хизмат агар диҳад дасташ

کزین وسیله خدمت اگر دهد دستش

Ки роизони турои по наад ба сафи нъол

که رایضان ترا پا نهد به صف نعال

Сипеҳри мнзлто , арзаи исти ваҳшӣ ро

سپهر منزلتا، عرضه‌ایست وحشی را

Ба ҳазрати ту баён мекунад алии алоҷмол

به حضرت تو بیان می‌کند علی الاجمال

Наҳуфта нест ки тўФи ҷаноби олии шоҳ

نهفته نیست که طوف جناب عالی شاه

Ки ҳаст каъбаи омоли қиблаи омол

که هست کعبهٔ آمال قبله آمال

Агар чаҳ бар ҳама чун тўФи хонаи каъба

اگر چه بر همه چون طوف خانهٔ کعبه

Намӯда фарзи худованди каъбаи ҷли ҷалол

نموده فرض خداوند کعبه جل جلال

Дар ин фарзия буд фарзи иститоату бас

در این فرضیه بود فرض استطاعت و بس

Ва гарна ҳеҷ мусулмон намекунад эҳмол

و گرنه هیچ مسلمان نمی‌کند اهمال

Ҳамеша то буд ин ҳоли даври гардун ро

همیشه تا بود این حال دور گردون را

Ки нест мозӣу мстқблш ба як минвол

که نیست ماضی و مستقبلش به یک منوال

Ба ҳар тараф ки ту оеи замони мстқбл

به هر طرف که تو آیی زمان مستقبل

Муовинӣ расадат ҳар замон ба истиқбол

معاونی رسدت هر زمان به استقبال