Зулфи пеши пой ӯ бар хок месояд ҷабин
زلف پیش پای او بر خاک میساید جبین
Ҳамчуи ҳиндӯе ки пеши бут наад сар бар замин
همچو هندویی که پیش بت نهد سر بر زمین
Зини хатояш бар сари бозор бояд кунад пӯст
زین خطایش بر سر بازار باید کند پوست
Гар кунад даъвӣ ба зулфати нофаи оҳӯии чин
گر کند دعوی به زلفت نافهٔ آهوی چین
эй шаби хуршеди пӯшати сунбули боғи биҳишт
ای شب خورشید پوشت سنبل باغ بهشت
Ваии лаби шукри фурушати чашмаи моءи муайян
وی لب شکر فروشت چشمهٔ ماء معین
Оҷиз аз мӯии миёнати мардумони мӯшикоф
عاجز از موی میانت مردمان موشکاف
Музтар аз дараки даҳонати мардумони хурдаи байн
مضطر از درک دهانت مردمان خرده بین
Гармии меҳри ту ҳрдм мешавад дар дили зи ёд
گرمی مهر تو هردم میشود در دل ز یاد
То зи моҳ оризат бинмуд хати анбарин
تا ز ماه عارضت بنمود خط عنبرین
Баҳри дилгармӣ тилисмӣ монад бар оташи магар
بهر دلگرمی طلسمی ماند بر آتش مگر
Ғамзаи аФсўнгрт чун ғамзаи саҳари офарин
غمزهٔ افسونگرت چون غمزهٔ سحر آفرین
Мардумони дида аз мавҷи сиришкам бад баранд
مردمان دیده از موج سرشکم بد برند
Об чун дар киштӣ уфтад бади барад киштӣ нишин
آب چون در کشتی افتد بد برد کشتی نشین
Шуд баҳор аммо чаҳ хушҳолии маро чун бе қадаш
شد بهار اما چه خوشحالی مرا چون بی قدش
Шохи гул дар дида меояд чу майли оташин
شاخ گل در دیده میآید چو میل آتشین
Бигузар аз байти алҳзн акнӯн ки дар атрофи боғ
بگذر از بیت الحزن اکنون که در اطراف باغ
намекунад булбули ғзлхўонӣ ба овози ҳазин
میکند بلبل غزلخوانی به آواز حزین
Булбул аз гул дар шикояти ғунчаи хандон аз нишот
بلبل از گل در شکایت غنچه خندان از نشاط
Гули парешони зини ҳикоят бар ҷабини афкандаи чин
گل پریشان زین حکایت بر جبین افکنده چین
Токанд дар кори булбул чун расад ҳангоми кор
تاکند در کار بلبل چون رسد هنگام کار
Шоҳиди гули заҳр пинҳон карда дар зери нигин
شاهد گل زهر پنهان کرده در زیر نگین
Ғунчау гули ашки булбул гар намекарданд пок
غنچه و گل اشک بلبل گر نمیکردند پاک
Остини он чаро хунин шуду домони ин
آستین آن چرا خونین شد و دامان این
Оби ҷӯи баҳр чаҳ рӯ дар ҳам кашад чун дар чаман
آب جو بهر چه رو در هم کشد چون در چمن
Карда ҳамёни пари дирам аз акси барги ёсамин
کرده همیان پر درم از عکس برگ یاسمین
Ғунчаи гӯи дилтанги шӯи кӯи хурда Эй дорад ба каф
غنچه گو دلتنگ شو کو خردهای دارد به کف
Каз насимаш кӣса пардозӣаст ҳар сӯ дар камӣн
کز نسیمش کیسه پردازیست هر سو در کمین
Рӯҳ дар тан май дамади боди баҳории ғунча ро
روح در تن میدمد باد بهاری غنچه را
намерасад гуё зи тарафи равзаи хлдбрин
میرسد گویا ز طرف روضه خلدبرین
Яъне аз хоки ҳарими равзаи шоҳи Наҷаф
یعنی از خاک حریم روضهٔ شاه نجف
Гулбуни боғи ҳақиқати сарви бустони яқин
گلبن باغ حقیقت سرو بستان یقین
Ҳайдари сафдар , шаҳи ънтркши хайбари гушой
حیدر صفدر، شه عنترکش خیبر گشای
Сарвари ғолиб , сари мардони амири алмؤмнин
سرور غالب، سر مردان امیر المؤمنین
То чаро худро намебинад зи номаши сари фароз
تا چرا خود را نمیبیند ز نامش سر فراز
Рахнаҳо дар сина кард аз рашки айнаши ҳарфи син
رخنهها در سینه کرد از رشک عینش حرف سین
Кист кӯ сар карда сар бошад бадӯри адл ӯ
کیست کو سر کرده سر باشد بدور عدل او
Каши з сар нагузашт ҳарфи ноумедии ҳамчуи шин
کش ز سر نگذشت حرف ناامیدی همچو شین
Гар наёрад сари фурӯ бо посбони даргаат
گر نیارد سر فرو با پاسبان درگهت
Ҳиндӯии гарданкаши кайвони дарин ҳсни ҳсин
هندوی گردنکش کیوان درین حصن حصین
Аз таноби каҳкашони ҷаллоди хўнризи фалак
از طناب کهکشان جلاد خونریز فلک
Баркашад ӯро ба ҳалқ аз пеши тоқи ҳафтумин
برکشد او را به حلق از پیش طاق هفتمین
Чархи чавгонӣ ки гӯии хок дар чавгон ӯст
چرخ چوگانی که گوی خاک در چوگان اوست
Рахши қадари ъолишро чист доғӣ бар сарин
رخش قدر عالیش را چیست داغی بر سرین
Зоти покаш гар набӯдӣ бонии малики вуҷӯд
ذات پاکش گر نبودی بانی ملک وجود
Ҳоши ллаҳгар бадии улфати миёни моҳи втин
حاش لله گر بدی الفت میان ماه وطین
Шарҳи аҳволи ҳаҷему сӯрати ҳоли ҷинон
شرح احوال حجیم و صورت حال جنان
Сар ба сар гуяд , ишорат гар кунад сӯии ҷанин
سر به سر گوید، اشارت گر کند سوی جنین
эй ҳарими бӯстони марқадати доруссалом
ای حریم بوستان مرقدت دارالسلام
Ваии зи хайли хоки бӯсон дарат рӯҳи аломин
وی ز خیل خاک بوسان درت روح الامین
Даргаи қадари турои арвоҳи алавии посбон
درگه قدر ترا ارواح علوی پاسبان
Хирмани фазли турои мурғони қудсии хӯшаи чин
خرمن فضل ترا مرغان قدسی خوشه چین
Саракашони бурданди сарҳо дар гиребони адам
سرکشان بردند سرها در گریبان عدم
Ҳар куҷои теғат бурун оварад сар аз остин
هر کجا تیغت برون آورد سر از آستین
Вақти хунрезӣ ки сӯии пешаи ноўрдгоаҳ
وقت خونریزی که سوی پیشهٔ ناوردگاه
Пари дилон аз ҳар тараф оянд чун шери ърин
پر دلان از هر طرف آیند چون شیر عرین
Аз нафир ҷанг гардад қасри гардуни пари садо
از نفیر جنگ گردد قصر گردون پر صدا
Вази ғарив кӯс бошад гӯши гардуни пари танин
وز غریو کوس باشد گوش گردون پر طنین
Ҷангҷуён найза бозанад аз ямин ва аз ясор
جنگجویان نیزه بازند از یمین و از یسار
Тундхуён Рахш тозанд аз ясор ва аз ямин
تندخویان رخش تازند از یسار و از یمین
Гардад аз барқи синон ҳар сӯи танури кӣнаи гарм
گردد از برق سنان هر سو تنور کینه گرم
Бошад аз хӯни сарони хоки сами асбони аҷин
باشد از خون سران خاک سم اسبان عجین
Бар саманди кӯҳи пайкари тунди хуёни гарми ҷанг
بر سمند کوه پیکر تند خویان گرم جنگ
Ҳамчу оташ гашта пинҳон дар либоси оҳанӣн
همچو آتش گشته پنهان در لباس آهنین
Бар кашии теғи дурахшони рӯбарӯии хайли хасм
بر کشی تیغ درخشان روبروی خیل خصم
Ва зи паии оҳанги майдони ҷокнӣ бар пушти зин
و ز پی آهنگ میدان جاکنی بر پشت زین
Он замони мушкил ки гардад дар ҳарими корзор
آن زمان مشکل که گردد در حریم کارزار
Он нафаси ҳошо ки монад дар фазои дашти кин
آن نفس حاشا که ماند در فضای دشت کین
Найзаи дории ғайри меҳри он низ ларзон бар сипар
نیزه داری غیر مهر آن نیز لرزان بر سپر
Теғи дории ҷузи ҷабали афтода ӯ ҳам бар замин
تیغ داری جز جبل افتاده او هم بر زمین
Дар даҳани теғу кафан дар гардан аз дебои чарх
در دهن تیغ و کفن در گردن از دیبای چرخ
Мўкшони оранди зераш аз ҳисори чорумин
موکشان آرند زیرش از حصار چارمین
Табъи маънии офаринат дар фишонӣ ме кунад
طبع معنی آفرینت در فشانی میکند
Офарини ваҳшӣ ба табъ дар фишонат офарин
آفرین وحشی به طبع در فشانت آفرین
То буруни оради зи таъсири баҳорони шахси хок
تا برون آرد ز تأثیر بهاران شخص خاک
Лаълу ёқӯтӣ ки дар зерзамин дорад дафин
لعل و یاقوتی که در زیرزمین دارد دفین
Бскаҳ бар рӯй з май бар қаҳри боради осмон
بسکه بر روی ز می بر قهر بارد آسمان
Бод ҳамчун мори бадхоҳи тўдри зерзамин
باد همچون مار بدخواه تودر زیرزمین