Баҳор омаду гашти олами гулистон

بهار آمد و گشت عالم گلستان

Хушо вақти булбул хушо вақти бустон

خوشا وقت بلبل خوشا وقت بستان

Зумуррад либосанд ё лаъли ҷома

زمرد لباسند یا لعل جامه

Дарахтон ки то дӯш буданд урён

درختان که تا دوش بودند عریان

Дигар боғ шуд пари нисори шукуфа

دگر باغ شد پر نثار شکوفه

Ки гул хоҳад омад хиромони хиромон

که گل خواهد آمد خرامان خرامان

Чаҳ сар зад зи булбули ало эй гули нав

چه سر زد ز بلبل الا ای گل نو

Ки чун ғунчаи печидае по ба домон

که چون غنچه پیچیده‌ای پا به دامان

Буруни окаҳ субҳаст втрФи чамани хуш

برون آکه صبح است وطرف چمن خوش

Чамани хуш буд хосса дар бомдодон

چمن خوش بود خاصه در بامدادان

Набошад чаро хоссаи ӣнтаври фаслӣ

نباشد چرا خاصه اینطور فصلی

Дили гули шукуфта , лаби ғунчаи хандон

دل گل شکفته، لب غنچه خندان

Ту гӯйӣ ки айёми шодӣу ъушрат

تو گویی که ایام شادی و عشرت

Ба ҳам суҳбатии аҳди бастанду паймон

به هم صحبتی عهد بستند و پیمان

Бибин суҳбати ид бо муддати гул

ببین صحبت عید با مدت گل

Бибин рабти наврӯз бо иди қурбон

ببین ربط نوروز با عید قربان

зи ҳам нгслди аҳди шодӣу ъушрат

ز هم نگسلد عهد شادی و عشرت

Чу даврони иқболи дорои даврон

چو دوران اقبال دارای دوران

Ҷаҳондори сӯрати ҷонгири маънӣ

جهاندار صورت جانگیر معنی

Шаҳи кишвари дили гули гулшани ҷон

شه کشور دل گل گلشن جان

Бузурги ҷаҳону ҷаҳони бузургӣ

بزرگ جهان و جهان بزرگی

Сари сарварони ҷаҳони мейри мейрон

سر سروران جهان میر میران

Сараши сабзи бодо ки нахлӣ чу ӯ нест

سرش سبز بادا که نخلی چو او نیست

зи гардӣ ки ояд аз он тарафи домон

ز گردی که آید از آن طرف دامان

Ба домони Юсуф наҳуфтааст кӯҳлӣ

به دامان یوسف نهفته است کحلی

Ки равшан кунад дидаи пери канъон

که روشن کند دیدهٔ پیر کنعان

Ҷаҳон чист меҳмонсарои сахояш

جهان چیست مهمانسرای سخایش

Намакдони мау меҳри нон ва фалак хон

نمکدان مه و مهر نان و فلک خوان

зи даргоҳи эҳсони оҷизи навозиш

ز درگاه احسان عاجز نوازش

Ки кор ҷаҳон мерасад зу ба сомон

که کار جهان می‌رسد زو به سامان

Нишоти шаби аввали ҳиҷла дар сар

نشاط شب اول حجله در سر

Равад перзани ҷониби байти аҳзон

رود پیرزن جانب بیت احزان

Ба даврони инсофу айёми адлаш

به دوران انصاف و ایام عدلش

Ба ҳам улфати гург ва мяшаст чандон

به هم الفت گرگ و میش است چندان

Ки бар одати модарони гурги мода

که بر عادت مادران گرگ ماده

Нахоҳад ҷудо аз лаби барраи пистон

نخواهد جدا از لب بره پستان

Агар поя адл инасту инсоф

اگر پایه عدل اینست و انصاف

Вагар рутба ҷӯад инасту эҳсон

وگر رتبهٔ جود اینست و احسان

Адолат ба ксрои саховат ба ҳотам

عدالت به کسرا سخاوت به حاتم

Буд маҳзи тӯҳмат буд айни бӯҳтон

بود محض تهمت بود عین بهتان

Ҳамеша гушӯдааст бадхоҳи ҷоҳаш

همیشه گشوده است بدخواه جاهش

Хадангии каш аз пушти худ ҷустаи пайкон

خدنگی کش از پشت خود جسته پیکان

зи феъли бади хеши афкандаи доим

ز فعل بد خویش افکنده دایم

Паии ҷони худ афъӣӣ дар гиребон

پی جان خود افعیی در گریبان

Ба даст худ оварда Марӣу онро

به دست خود آورده ماری و آنرا

Ниҳодаи сари ангушти худ зери дандон

نهاده سر انگشت خود زیر دندان

Зиҳии ақраб бебсорт ки хоҳад

زهی عقرب بی بصارت که خواهد

Ки неши озмоиии намояд ба санадон

که نیش آزمایی نماید به سندان

Рӯ эй мӯру ингори помоли гаштӣ

رو ای مور و انگار پامال گشتی

Чаҳ май ҷӯӣ аз пои пели сулаймон

چه می‌جویی از پای پیل سلیمان

Кам аз қатраеро ба афзӯни зи дарё

کم از قطره‌ای را به افزون ز دریا

Чаҳ имкони нисбати куҷои ин куҷои он

چه امکان نسبت کجا این کجا آن

Биҷунбад аз ин баҳргар ним қатра

بجنبد از این بحر گر نیم قطره

Ба киштӣ Нӯҳат кунад ғарқи тӯфон

به کشتی نوحت کند غرق توفان

Чаҳ карт ба симурғу прўозгоҳш

چه کارت به سیمرغ و پروازگاهش

Турогар парӣ бошад эй мӯри нодон

ترا گر پری باشد ای مور نادان

Бойени пар ки борӣаст алҳақ на болӣ

باین پر که باریست الحق نه بالی

Нишоед паридани зи паҳнои Аммон

نشاید پریدن ز پهنای عمان

Ба аҳди ту эй аз ту атрофи гетӣ

به عهد تو ای از تو اطراف گیتی

Пар аз қасри вмнзри пар аз коху айвон

پر از قصر ومنظر پر از کاخ و ایوان

Буд ҷғди мамнӯни хасмат ки ӯ ро

بود جغد ممنون خصمت که او را

Ҳама хонимон гашта бо хоки яксон

همه خانمان گشته با خاک یکسان

Кигар хонаи хасм ҷоҳат набӯдӣ

که گر خانه خصم جاهت نبودی

Наме буд дар даҳри як хонаи вайрон

نمی‌بود در دهر یک خانه ویران

Дили бади сголи туу шодмонӣ

دل بد سگال تو و شادمانی

Буд хонаи мбхлу пои меҳмон

بود خانه مبخل و پای مهمان

Асоси вуҷӯди вайу ашки ҳасрат

اساس وجود وی و اشک حسرت

Буд сақфи фарсӯдау рӯзи борон

بود سقف فرسوده و روز باران

Адуии ту он қобили тавқи лаънат

عدوی تو آن قابل طوق لعنت

Ба Иблиси он рондаи қаҳри яздон

به ابلیس آن راندهٔ قهر یزدان

Фиканда сети тарҳи чунон иттиҳодӣ

فکنده‌ست طرح چنان اتحادی

Ки хоҳанд сар бар зад аз як гиребон

که خواهند سر بر زد از یک گریبان

Ба ҷое ки мебахшад устоди фитрат

به جایی که می‌بخشد استاد فطرت

Ба ҳар сӯратии маънӣӣ дар хури он

به هر صورتی معنیی در خور آن

Чу навбат ба маънии хасм ту уфтад

چو نوبت به معنی خصم تو افتد

Муқарар чунин карда венааст фармон

مقرر چنین کرده وینست فرمان

Ки калаки нигоранда бар ҷои нутфа

که کلک نگارنده بر جای نطفه

Кашад сӯраташро ба девори заҳдон

کشد صورتش را به دیوار زهدان

Ба имдоди ҳифзи дили рози дорат

به امداد حفظ دل راز دارت

Казу рози гетии сет дар таии китмон

کزو راز گیتی‌ست در طی کتمان

Дар ойӣнаи софи акси муқобил

در آیینهٔ صاف عکس مقابل

Тавон дошт аз чашми бинандаи пинҳон

توان داشت از چشم بیننده پنهان

Ба ёқӯт агар мумро даъвӣ уфтад

به یاقوت اگر موم را دعوی افتد

Каз оташ наёяд дар ӯ касру нуқсон

کز آتش نیاید در او کسر و نقصان

Бар ояд арақ бар ҷабин нонишаста

بر آید عرق بر جبین نانشسته

Ба неруии ҳифзи тўози қаъри нирон

به نیروی حفظ تواز قعر نیران

Бисоти фараҳи бахши давлати сироят

بساط فرح بخش دولت سرایت

Баробар ба фирдавс мекард ризвон

برابر به فردوس می‌کرد رضوان

Яке нукта гуфташ срир дар ту

یکی نکته گفتش صریر در تو

Ки ризвон шуд аз гуфта худ пушаймон

که رضوان شد از گفتهٔ خود پشیمان

Ки фирдавс хубаст ин ҳаст аммо

که فردوس خوبست این هست اما

Ки дар пеш мо нест ташвиши дарбон

که در پیش ما نیست تشویش دربان

Ҷўонбхти шоҳои ғуломи ту ваҳшӣ

جوانبخت شاها غلام تو وحشی

Ғуломи саногари ғулом сано хон

غلام ثناگر غلام ثنا خوان

Барои дуоу саноӣ ту дорад

برای دعا و ثنای تو دارد

Забони сухани санҷу табъи схндон

زبان سخن سنج و طبع سخندان

Гирифтам ки бошад дилами ганҷи гавҳар

گرفتم که باشد دلم گنج گوهر

Гирифтам буд хотирами абри Нитсаон

گرفتم بود خاطرم ابر نیسان

Чаҳ ояд чаҳ хезад аз ин абру дарё

چه آید چه خیزد از این ابر و دریا

Набошад агар бар дарат гавҳари афшон

نباشد اگر بر درت گوهر افشان

Лабами ошиқи мадҳи хўонист аммо

لبم عاشق مدح خوانیست اما

Далерӣ аз ин беш пеш ту натавон

دلیری از این بیش پیش تو نتوان

зи тсдиът андеша дорам ва гарна

ز تصدیعت اندیشه دارم و گرنه

Куҷо мерасад ҳарфи ошиқ ба поён

کجا می‌رسد حرف عاشق به پایان

Ало то ба ҳар қарни як бор бошад

الا تا به هر قرن یک بار باشد

Мулоқоти наврӯз бо иди қурбон

ملاقات نوروز با عید قربان

Ҳамаи рӯзи ту иду наврӯзи бод

همه روز تو عید و نوروز باد

Вазони иду наврӯзи олами гулистон

وزان عید و نوروز عالم گلستان