Аз онру шуд ба ободии бадали вайронии Кирмон

از آنرو شد به آبادی بدل ویرانی کرمان

Ки дорад боне чун адли наввоб вале султон

که دارد بانیی چون عدل نواب ولی سلطان

зи бурҷи адлаш ар хуршед бар боғи ҷаҳони тобад

ز برج عدلش ار خورشید بر باغ جهان تابد

Ба бозор оварад гули боғбон дар баҳману обон

به بازار آورد گل باغبان در بهمن و آبان

Фитодаи гургро бо мяш дар айём ӯ васлат

فتاده گرگ را با میش در ایام او وصلت

Садои нағма сурасту овози неи чӯпон

صدای نغمهٔ سور است و آواز نی چوپان

Миёни бачаи шер ва гавазнаст он қадри улфат

میان بچه شیر و گوزن است آنقدر الفت

Ки бе ҳам модаронро шери нстоннд аз пистон

که بی هم مادران را شیر نستانند از پستان

Ба роҳи раҳи занон садӣ кашида теғи инсофаш

به راه ره زنان سدی کشیده تیغ انصافش

Ки натавонад задани роҳ касе ғоратгари шайтон

که نتواند زدن راه کسی غارتگر شیطان

Саборо гар биомузанд муҳками кории ҳифзаш

صبا را گر بیاموزند محکم کاری حفظش

Бидорад мавҷро бар об чун оҷидаҳ бар савҳон

بدارد موج را بر آب چون آجیده بر سوهان

Намӯдорӣ падед оварад гетӣ аз дилу табъаш

نموداری پدید آورد گیتی از دل و طبعش

Яке шуд маънии маъдан яке шуд сӯрати Аммон

یکی شد معنی معدن یکی شد صورت عمان

Магар бо ҷӯад ӯ андохти дарёи панҷа дар панҷа

مگر با جود او انداخت دریا پنجه در پنجه

Вагарнаи пӯст аз баҳр чаҳ рафт аз панҷаи марҷон

وگرنه پوست از بهر چه رفت از پنجه مرجان

Буд муздури даст бо злши хуршед аз ин маънӣ

بود مزدور دست با ذلش خورشید از این معنی

Ки дар май пурвирд дар баҳру зар май окнд дар кон

که در می‌پرورد در بحر و زر می آکند در کان

Ба ҷурми чин абрӯе занад миррӣхро гардан

به جرم چین ابرویی زند مریخ را گردن

Дар он айвон ки дорад қаҳрамони қаҳр ӯ девон

در آن ایوان که دارد قهرمان قهر او دیوان

Қабое каш бурид эзад ба қади аҳди иқболаш

قبایی کش برید ایزد به قد عهد اقبالش

Азал оросташ ҷайбу абад май дўздши домон

ازل آراستش جیب و ابد می‌دوزدش دامان

Зиҳии қадари турои болои ахтари домани хайма

زهی قدر ترا بالای اختر دامن خیمه

Зиҳии рои туро хуршеди анвари шамсаи айвон

زهی رای تو را خورشید انور شمسه ایوان

Агар хуршеди рояти донаро нашав ва намо бахшад

اگر خورشید رایت دانه را نشو و نما بخشد

Шавад бар хӯшаи парвини замини куштаи деҳқон

شود بر خوشه پروین زمین کشته دهقان

Замиратгар бар афрӯзади чароғи мардуми дида

ضمیرت گر بر افروزد چراغ مردم دیده

Намонад дар фурӯғ рӯй ӯ аз хештани пинҳон

نماند در فروغ روی او از خویشتن پنهان

Дили хасмат ки накушояд , шудигар фии алмисли оҳан

دل خصمت که نگشاید، شدی گر فی المثل آهن

Тақозои сиришташи сохтӣ қуфл дар зиндон

تقاضای سرشتش ساختی قفل در زندان

Хаданги қаҳр пуркаш кардау шамшери кини баста

خدنگ قهر پرکش کرده و شمشیر کین بسته

Чу хасми вожгӯни бахт ту ояд бар сари майдон

چو خصم واژگون بخت تو آید بر سر میدان

Ба андоз наметеғ бигушоед ниёами азҳм

به انداز میانش تیغ بگشاید نیام ازهم

Ба қасди ҷонаш аз сӯфори сар берун кунад пайкон

به قصد جانش از سوفار سر بیرون کند پیکان

Дар он майдон ки саф банданд гардони дағои пеша

در آن میدان که صف بندند گردان دغا پیشه

Аҷал аз ҷои ҷаҳонади Рахшу пеш саф диҳад ҷавлон

اجل از جا جهاند رخش و پیش صف دهد جولان

Шавад рӯй замин аз мард ҳамчун арсаи маҳшар

شود روی زمین از مرد همچون عرصهٔ محشر

Буд сатҳи ҳаво аз гирд ҳамчун номаи исён

بود سطح هوا از گرد همچون نامهٔ عصیان

Чунон гардӣ каз онгар моя бошад шоми даврон ро

چنان گردی کز آن گر مایه باشد شام دوران را

Наёрад баради рӯзи васли зулмат аз шаби ҳиҷрон

نیارد برد روز وصل ظلمت از شب هجران

зи баси нӯки синони саракашон бар чархи пайвандад

ز بس نوک سنان سرکشان بر چرخ پیوندد

Намонад дар миёни ахтарони як чашм бе мижгон

نماند در میان اختران یک چشم بی‌مژگان

Занад сади неш бар як ҷои сади чубини бадани афъӣ

زند سد نیش بر یک جای سد چوبین بدن افعی

Наад аз тавқ бар як ҳалқи асади абрешимин събон

نهد از طوق بر یک حلق اسد ابریشمین ثعبان

Ба боло рафтану зер омадан шамшер бишкофад

به بالا رفتن و زیر آمدن شمشیر بشکافد

Ҳам аз шери фалаки синаи ҳам аз гови замини кӯҳон

هم از شیر فلک سینه هم از گاو زمین کوهان

Ҳама рӯй ҳаворо найзаи хунин фурӯ гирад

همه روی هوا را نیزه خونین فرو گیرد

зи бас каз теғи шеронро занад хӯн аз раги шарён

ز بس کز تیغ شیران را زند خون از رگ شریان

Гар асбони сбкрўро набошад дар ҳавои пўиаҳ

گر اسبان سبکرو را نباشد در هوا پویه

Замин дар об гум гардад зи сиқли ҷавшан ва хуфтон

زمین در آب گم گردد ز ثقل جوشن و خفتان

Ҷаҳонӣ аз замини он бодпои барқи суръат ро

جهانی از زمین آن بادپای برق سرعت را

Ки барқу бодро пешӣ диҳад дар пўиаҳи сади майдон

که برق و باد را پیشی دهد در پویه سد میدان

зи хокаши моя ҳар чори унсур дар сукӯн аммо

ز خاکش مایه هر چار عنصر در سکون اما

Шавад оташ ба ҳангоми шитобаши асли чори арқон

شود آتش به هنگام شتابش اصل چار ارکان

Хилофи мазҳаби ҷумҳӯр агар шахсе сухан ронад

خلاف مذهب جمهور اگر شخصی سخن راند

Адуро аз шумори гом ӯ собит кунад поён

عدو را از شمار گام او ثابت کند پایان

Агар бошад бар аҷзои замонаш роҳ омад шуд

اگر باشد بر اجزای زمانش راه آمد شد

Хабари зи анҷоми кор оварданаши корӣ буд осон

خبر ز انجام کار آوردنش کاری بود آسان

Ба пой ӯ агар офоқ паймоед аҷаб набӯд

به پای او اگر آفاق پیماید عجب نبود

Ба шарқу ғарб агар ҳозир шавад як шахси дарӣки он

به شرق و غرب اگر حاضر شود یک شخص دریک آن

Кунад корӣ ки вақте киштии Нӯҳ набӣ карда

کند کاری که وقتی کشتی نوح نبی کرده

Чу дар саҳрои кин аз хӯн душман сараканд тӯфон

چو در صحرای کین از خون دشمن سرکند توفان

Нишони дасту пой ӯ ба вақти ҳамлаи душман

نشان دست و پای او به وقت حملهٔ دشمن

Яке дар аввали Эрони яке дар охири турон

یکی در اول ایران یکی در آخر توران

Барорӣ аз ниёами қаҳри шамшерӣ ки дар оташ

برآری از نیام قهر شمشیری که در آتش

براردи ғусл ҳар ҷон каз либос тан шавад урён

برآرد غسل هر جان کز لباس تن شود عریان

зи обаши қатраегар дар зулол зиндагӣ уфтад

ز آبش قطره‌ای گر در زلال زندگی افتد

Сарои по захм гирад моҳии андари чашмаи ҳайвон

سرا پا زخم گیرد ماهی اندر چشمه حیوان

Ба ҳар ҷониб ки оре ҳамла бигурезад саросема

به هر جانب که آری حمله بگریزد سراسیمه

зи сӯеи ҷон бе пайкари зи сӯеи пайкар бе ҷон

ز سویی جان بی پیکر ز سویی پیکر بی جان

Ҳужабри теғи зани зиғми шикори аждаҳои ҳамла

هژبر تیغ زن ضیغم شکار اژدها حمله

Ки бар шер аз таби хавфаш буд ҳар шаби шаби ҳиҷрон

که بر شیر از تب خوفش بود هر شب شب هجران

зи як сӯ аз ту ғавғои қиёмату з дигар ҷониб

ز یک سو از تو غوغای قیامت و ز دگر جانب

Ҷаҳони пуршӯру маҳшар аз наҳифи сарвари даврон

جهان پرشور و محشر از نهیب سرور دوران

Ҷони мкрмти бгтоши беги одил ба азл

جان مکرمت بگتاش بیگ عادل به اذل

Ки зотши масдар адласту ҷонаши мазҳари эҳсон

که ذاتش مصدر عدل است و جانش مظهر احسان

Чу бигушоед хаданги қаҳр ва ронад теғ кин гардад

چو بگشاید خدنگ قهر و راند تیغ کین گردد

Аз ин як рахнаи андари санги вазони як рахна дар санадон

از این یک رخنه اندر سنگ وزان یک رخنه در سندان

Дар он айвон ки бошад қобзи арвоҳ бар маснад

در آن ایوان که باشد قابض ارواح بر مسند

Камон ӯ буд ҳоҷиби синон ӯ буд дарбон

کمان او بود حاجب سنان او بود دربان

Ҳисоми қаҳр ӯро марги рӯз кин бигунҷонад

حسام قهر او را مرگ روز کین بگنجاند

Ҷаҳони андари ҷаҳони ҷон дар миёни қабзау ялмон

جهان اندر جهان جان در میان قبضه و یلمان

Чу роҳ каҳкашон гирад духони оташи қаҳраш

چو راه کهکشان گیرد دخان آتش قهرش

Саҳобй густард дар баҳри каши ахгар буд борон

سحابی گسترد در بحر کش اخگر بود باران

намеоянд бе ҳам бар сари кини бастаи пиндорӣ

نمی‌آیند بی هم بر سر کین بسته پنداری

Сари шамшер ӯ бо пои марги ногаҳони паймон

سر شمشیر او با پای مرگ ناگهان پیمان

Камону тирро нодида мислаши корфармое

کمان و تیر را نادیدهٔ مثلش کارفرمایی

Аз он вақте ки рити таркиши афтодаи сет бо қурбон

از آن وقتی که ریط ترکش افتاده‌ست با قربان

зи теғаш ҳар даҳан каз пайкари душман падед ояд

ز تیغش هر دهن کز پیکر دشمن پدید آید

Наад дар ваии зи пайкони паёпаии риштаи дандон

نهد در وی ز پیکان پیاپی رشته دندان

бад-инсон сафи шикофии ҳамАннани сафи дарӣ чун ту

بدینسان صف شکافی همعنان صف دری چون تو

Сафи душман агар кӯҳаст бо ҳомӯн шавад яксон

صف دشمن اگر کوه است با هامون شود یکسان

Муовингар сипоҳи рӯм ва чин бошад мухолиф ро

معاون گر سپاه روم و چین باشد مخالف را

На аз атбоъи эшон зинда бигзорӣ на аз аъвон

نه از اتباع ایشان زنده بگذاری نه از اعوان

Ба теғи интиқоми он сирка аз гардан биндозӣ

به تیغ انتقام آن سرکه از گردن بیندازی

Сари қайсар буд ки визиш аз гардани хоқон

سر قیصر بود ک ویزیش از گردن خاقان

Раияти пурварои Фрмондҳои хўшўқти он кишвар

رعیت پرورا فرماندها خوشوقت آن کشور

Ки чун адли ту дар вай қаҳрамонӣ медиҳад фармон

که چون عدل تو در وی قهرمانی می‌دهد فرمان

Буд аз ошёни ҷғди раҳ дар хонаи анқо

بود از آشیان جغد ره در خانه عنقا

Дар он буму барӣ каш дорад инсофи ту ободон

در آن بوم و بری کش دارد انصاف تو آبادان

Баҳори адли ту дороломонро сохт бастоне

بهار عدل تو دارالامان را ساخت بستانی

Ки шуд гулҳои хулд аз рашк ӯ доғи дили ризвон

که شد گلهای خلد از رشک او داغ دل رضوان

Ба номи эзад чаҳ бастоне дар ӯ сади гулбуни давлат

به نام ایزد چه بستانی در او سد گلبن دولت

з ҳар гулбуни ҳазорон ғунчаи фармони ваии хандон

ز هر گلبن هزاران غنچه فرمان وی خندان

Ба ҳақи худ амали фармой яъне бигузарон аз вай

به حق خود عمل فرمای یعنی بگذران از وی

Агар ваҳшӣ ба густохӣ сафирӣ зад дар ин майдон

اگر وحشی به گستاخی صفیری زد در این میدان

Ало то мамлакат бесалтанат бошад тан бе сар

الا تا مملکت بی سلطنت باشد تن بی سر

Ало то салтанат беадл бошад пайкар бе ҷон

الا تا سلطنت بی عدل باشد پیکر بی جان

Ба тадбири ту бодои ақл чун ҷон аз хиради хуррам

به تدبیر تو بادا عقل چون جان از خرد خرم

Ба инсофи ту бодои малик чун пайкар ба ҷони нозон

به انصاف تو بادا ملک چون پیکر به جان نازان

Ба амр ва наҳй гетии ончии гӯйӣ ва ончӣ фармое

به امر و نهی گیتی آنچه گویی و آنچه فرمایی

Хирадро воҷиби алтъзиму ҷонро воҷиби алозъон

خرد را واجب التعظیم و جان را واجب الاذعان