Ҷаҳон чаро набӯд дар паноҳи амну амон

جهان چرا نبود در پناه امن و امان

Ки ҳаст мояи амну амони паноҳи ҷаҳон

که هست مایهٔ امن و امان پناه جهان

Мъзи дайну дували хусрави ситораи маҳал

معز دین و دول خسرو ستاره محل

Муайяни малику милали подшоҳи шоҳи нишон

معین ملک و ملل پادشاه شاه نشان

Сипеҳри ъзу ълои фитнаи банди қалъаи гшо

سپهر عز و علا فتنه بند قلعه گشا

Ҷаҳони ҷӯаду сахои тоҷи бахши тоҷи ситон

جهان جود و سخا تاج بخش تاج ستان

Шуъоъи нири фатҳ аз ливоӣ ӯ ломъ

شعاع نیر فتح از لوای او لامع

Фурӯғи ахтари бахт аз ҷабин ӯ тобон

فروغ اختر بخت از جبین او تابان

Паии муҳофизати барра аз таъаррузи гург

پی محافظت بره از تعرض گرگ

Чу ҳаст савлати адлаш чаҳ эҳтиёҷи шубон

چو هست صولت عدلش چه احتیاج شبان

зи ранги ҷавҳар фирӯза мешавад зоҳир

ز رنگ جوهر فیروزه می‌شود ظاهر

Ки бастаи занги ғам аз ъзи ғуссаи кафши дили кон

که بسته زنگ غم از عز غصه کفش دل کان

Аҷаби зи ҳиммати ташрифи бахш ӯ ки гузошт

عجب ز همت تشریف بخش او که گذاشت

Ки Тифли сӯй вуҷӯд ояд аз адами урён

که طفل سوی وجود آید از عدم عریان

Ҷаҳони зи ғояти амну амон чунон гардид

جهان ز غایت امن و امان چنان گردید

Ба даври муъаддилати осори подшоҳи ҷаҳон

به دور معدلت آثار پادشاه جهان

Ки аҳли арбадаро нест ҳади он ки кашанд

که اهل عربده را نیست حد آن که کشند

Ба қасди арбадаи шамшери ҷуз бар ваии Фсон

به قصد عربده شمشیر جز بر وی فسان

Адуи з хӯрдани теғи ту зард рӯтар шуд

عدو ز خوردن تیغ تو زرد روتر شد

Агар чаҳ хӯрдан моҳӣаст дофеъи ирқон

اگر چه‌خوردن ماهیست دافع یرقان

Куҷои адуӣ ту ёбад хабари зи садамаи сувар

کجا عدوی تو یابد خبر ز صدمه صور

Ки аз фасонаи гурз ту шуд ба хоби гарон

که از فسانه گرز تو شد به خواب گران

зи абри даст ту шуд чун садафи кафи ҳамаи пар

ز ابر دست تو شد چون صدف کف همه پر

Чунонкӣ нест тиҳии ғайри панҷаи марҷон

چنانکه نیست تهی غیر پنجه مرجان

Сипеҳр бо ту магари лоф ғдр зад ки қазо

سپهر با تو مگر لاف غدر زد که قضا

Фиканда бар рух ӯ аз ситораи оби даҳон

فکنده بر رخ او از ستاره آب دهان

Ба даври адли ту он фирқаро расад занҷир

به دور عدل تو آن فرقه را رسد زنجیر

Ки дам зананд зи занҷири адли нўшрўон

که دم زنند ز زنجیر عدل نوشروان

зи аҳди адли тугар касб эътидол кунанд

ز عهد عدل تو گر کسب اعتدال کنند

Фусӯли арбаъа дар чори боғи чори арқон

فصول اربعه در چار باغ چار ارکان

Ба як қарор бимонад латофати гулшан

به یک قرار بماند لطافت گلشن

Ба як тариқ бимонад троўоти бустон

به یک طریق بماند طراوات بستان

Чунон зи ҷӯади ту гавҳар параст домани чарх

چنان ز جود تو گوهر پر است دامن چرخ

Ки ҳалқа гашта қадаш аз гаронии домон

که حلقه گشته قدش از گرانی دامان

Агар чунончӣ на дар аслу фаръ як шаҷаранд

اگر چنانچه نه در اصل و فرع یک شجرند

Ниҳоли рмҳи туу чӯби Мӯсои умрон

نهال رمح تو و چوب موسی عمران

Ба рӯзи маъракаи ин аз чаҳ рӯ шавад афъӣ

به روز معرکه این از چه رو شود افعی

Ба вақти муъҷизаи он аз чаҳ рӯ шавад събон

به وقت معجزه آن از چه رو شود ثعبان

Дар он масоф ки бошад аҷали саросема

در آن مصاف که باشد اجل سراسیمه

зи гиру дори ҷавонон ваҳоиу ҳўии ялон

ز گیر و دار جوانان و های و هوی یلان

Диҳад садои ялон аз ғариви кӯси хабар

دهد صدای یلان از غریو کوس خبر

Диҳад фазои набард аз бисоти ҳашари нишон

دهد فضای نبرد از بساط حشر نشان

Шавад ба сӯрати чашми хурӯси ҳалқаи дръ

شود به صورت چشم خروس حلقهٔ درع

Буд ба ҳиأти минқори зоғи нӯки синон

بود به هیأت منقار زاغ نوک سنان

Зананд фатҳу зафар ҳар ду дар рикоби ту даст

زنند فتح و ظفر هر دو در رکاب تو دست

Шӯии савор бар он гарми хези барқи Аннан

شوی سوار بر آن گرم خیز برق عنان

Ткоўрӣ ки чу гардид гарми пўиаҳ гарӣ

تکاوری که چو گردید گرم پویه گری

зи нури бениши худ беш ҷустаи сади майдон

ز نور بینش خود بیش جسته سد میدان

Сабк рӯй ки науфтад ба мавҷи реги шикаст

سبک روی که نیفتد به موج ریگ شکست

Агар равона шавад бар фарози як майдон

اگر روانه شود بر فراز یک میدان

Ба тори мӯ агараш раҳ фитод дар шаби тор

به تار مو اگرش ره فتاد در شب تار

Чунон давид ки гулгуни ашк бар мижгон

چنان دوید که گلگون اشک بر مژگان

Ба дафъи ҳилаи душман ба рӯй рони шамшер

به دفع حیله دشمن به روی ران شمشیر

Ба қасди ҳамлаи аъдо ба зери рони икрон

به قصد حمله اعدا به زیر ران یکران

Ҳазор фитнаи зи тӯфон Нӯҳ бошад беш

هزار فتنه ز توفان نوح باشد بیش

Чу об дар дами он теғи обдори ниҳон

چو آب در دم آن تیغ آبدار نهان

зи боди гурзи ту баҳромро шавад раъша

ز باد گرز تو بهرام را شود رعشه

зи акси теғи ту хуршедро шавад хафақон

ز عکس تیغ تو خورشید را شود خفقان

Буд синони ту нойиби мноби сади фитна

بود سنان تو نایب مناب سد فتنه

Шавад ҳисоми ту қоими мақоми сади тӯфон

شود حسام تو قائم مقام سد توفان

Миёни арсаи даройӣ ба дасти қабзаи теғ

میان عرصه درآیی به دست قبضهٔ تیغ

зи бими қобзи арвоҳ по кашад зи миён

ز بیم قابض ارواح پا کشد ز میان

Агар сипоҳ мухолиф кунад чу хайли нуҷум

اگر سپاه مخالف کند چو خیل نجوم

Фарози қалъаи зоти албрўҷи чархи макон

فراز قلعه ذات البروج چرخ مکان

Басони меҳри дуоне бар осмони тавсан

بسان مهر دوانی بر آسمان توسن

Ҳисори чархи барин бо замин кунӣ яксон

حصار چرخ برین با زمین کنی یکسان

Кашида хон атои ту бар басити замин

کشیده خوان عطای تو بر بسیط زمین

Фитодаи сяти сахои ту дар бисоти замон

فتاده صیت سخای تو در بساط زمان

Ту офтоби мунирӣ ва ман ҳилоли заъиф

تو آفتاب منیری و من هلال ضعیف

Ман абри мояи ситонами ту баҳри файзи расон

من ابر مایه ستانم تو بحر فیض رسان

Ҳилол ар ба камолӣ расад зи партави меҳр

هلال ار به کمالی رسد ز پرتو مهر

Яқин каз он нашавад нури меҳрро нуқсон

یقین کز آن نشود نور مهر را نقصان

Вагар ба абр расад моя эй зи ршҳаҳи баҳр

و گر به ابر رسد مایه‌ای ز رشحهٔ بحر

Муҳӣтро чаҳ ғам аз бӯдан ва набӯдан он

محیط را چه غم از بودن و نبودن آن

Хамӯш ваҳшии азин инбисоту тарки адаб

خموش وحشی ازین انبساط و ترک ادب

Бисот Подшаҳаст ин нигоҳи дори забон

بساط پادشه است این نگاه دار زبان

Ба ҳазратӣ ки нами абр ҷӯад ӯст баҳор

به حضرتی که نم ابر جود اوست بحار

Туро чаҳ кор ки дарёи чунину баҳри чунон

ترا چه کار که دریا چنین و بحر چنان

Ҳамеша то гузарад зикри равзаи фирдавс

همیشه تا گذرد ذکر روضهٔ فردوس

Мудом то ки буд номи шуълаи нирон

مدام تا که بود نام شعلهٔ نیران

зи хавфи қаҳри ту ашрор дар азоби ҳаҷем

ز خوف قهر تو اشرار در عذاب حجیم

Ба ёди лутфи ту аҳрор дар Наими ҷинон

به یاد لطف تو احرار در نعیم جنان