Расед ва он хами абрӯ баланд карду гузашт

رسید و آن خم ابرو بلند کرد و گذشت

Тавозуъӣ ки ба абрӯ кунанд , карду гузашт

تواضعی که به ابرو کنند، کرد و گذشت

Навозишам ба ҷавоби салом агар чаҳ надод

نوازشم به جواب سلام اگر چه نداد

Табассумии зи лаб нӯшханд карду гузашт

تبسمی ز لب نوشخند کرد و گذشت

Ба ҷазбаи нигаҳӣ каз пеши кашон май барад

به جذبهٔ نگهی کز پیش کشان می‌برد

Чаҳ сайдҳо ки асир каманд карду гузашт

چه صیدها که اسیر کمند کرد و گذشت

Киришмае ки ҷунун оварад таъаққули он

کرشمه‌ای که جنون آورد تعقل آن

Балои дониши сад ҳӯшманд карду гузашт

بلای دانش صد هوشمند کرد و گذشت

Яке қабул накард аз ҳазор тӯҳфаи ҷон

یکی قبول نکرد از هزار تحفهٔ جان

Баҳонаи ғамзаи мушкил писанд карду гузашт

بهانه غمزهٔ مشکل پسند کرد و گذشت

Ки буд ин , ки зи чашми бадаш газанд мабод

که بود این، که ز چشم بدش گزند مباد

Ки ҷон бар оташи шавқам сапанд карду гузашт

که جان بر آتش شوقم سپند کرد و گذشت

Раседу боз ба андаки тараҳҳумии ваҳшӣ

رسید و باز به اندک ترحمی وحشی

Забони шиква ба коми ту банд карду гузашт

زبان شکوه به کام تو بند کرد و گذشت