Хоҳам он ишқ ки ҳастӣ зи сари мо бабрад

باده کو تا خرد، این دعوی بیجا ببَرد

Бихўдӣ ояду нанги худӣ аз мо бабрад

بیخودی آید و ننگ خودی از ما ببرد

Хонаи оташи здгоними ситам гӯ ме тоз

خانه آتش زدگانیم ستم گو می‌تاز

Ончӣ андӯхта бошем ба яғмои бабрад

آنچه اندوخته باشیم به یغما ببرد

Шох хушкем ба мо сардии олам чаҳ кунад

شاخ خشکیم به ما سردی عالم چه کند

Пеши мо барг ва барӣ нест ки сармои бабрад

پیش ما برگ و بری نیست که سرما ببرد

Дӯзах ҷавр барафрӯз ки ман тоқўкм

دوزخ جور برافروز که من تاقوکم

Нишнидам ки марои ахгарӣ аз ҷои бабрад

نشنیدم که مرا اخگری از جا ببرد

Ҷуръаи пери харобот бар он ринд , ҳаром

جرعهٔ پیر خرابات بر آن رند، حرام

Ки ба пеши дгарии дасти таманнои бабрад

که به پیش دگری دست تمنا ببرد

Ваҳшӣ аз раҳзани айём чаҳ андеша кунӣ

وحشی از رهزن ایام چه اندیشه کنی

Мо чаҳ дорем ки аз мо бабради ёнбрд

ما چه داریم که از ما نبرد یا ببرد