Дилами имрӯз аз он лаб ҳар замони шукрӣ дигар дорад

دلم امروز از آن لب هر زمان شکری دگر دارد

Забон каз шикваам пари заҳр буд акнӯн шукр дорад

زبان کز شکوه‌ام پر زهر بود اکنون شکر دارد

Дигар роҳи кадомин корвон сабр хоҳад зад

دگر راهِ کدامین کاروانِ صبر خواهد زد

Ки чашмаши сад нигаҳбон дар камӣнгоҳ назар дорад

که چشمش صد نگهبان در کمینگاهِ نظر دارد

Ба як суҳбат ки бо ӯ дошт дил каз ман бҳли
бодо

به یک صحبت که با او داشت دل کز من بحل بادا

Дигар номади зи ман ёдаши балии суҳбат асар дорад

دگر نامد ز من یادش بلی صحبت اثر دارد

Дуоҳои саҳар гӯйанд медорад асари оре

دعاهای سحر گویند می‌دارد اثر آری

Асар медорад аммо кӣ шаби ошиқ саҳар дорад

اثر می‌دارد اما کی شبِ عاشق سحر دارد

з ҳар каси бештари меҳр ту дорам венаи далелами
бас

ز هر کس بیشتر مهرِ تو دارم وین دلیلم بس

Ки ҳар касро фузунтар меҳри ҳасрати бештари
дорад

که هر کس را فزون‌تر مهر حسرت بیشتر دارد

Аҷаб набӯд зи ваҳшии гиряҳои талхи нокомӣ

عجب نبود ز وحشی گریه‌های تلخِ ناکامی

Ки зҳролўдаҳи пайконҳои ҳасрат бар ҷигар дорад

که زهرآلوده پیکان‌های حسرت بر جگر دارد

Хониш
шморҳ 118 — ъндлӣб