Иззати мбрдри кори дили ин лутф беш аз пеш ро

عزت مبردر کار دل این لطف بیش از پیش را

Ин бас ки зойеъ мекунӣ брмни ҷафои хеш ро

این بس که ضایع می‌کنی برمن جفای خویش را

Лутфӣ ки бад ху созадам ноед ба кори ҷони ман

لطفی که بد خو سازدم ناید به کار جان من

Асбоби кин омода кун хуии малоли андеш ро

اسباب کین آماده کن خوی ملال اندیش را

Ҳар чанд сайли фитнагар чун бахт бошад вари рисӣ

هر چند سیل فتنه گر چون بخت باشد ور رسی

Киштӣ ба девороварӣ вайронаи дарвеш ро

کشتی به دیوار آوری ویرانهٔ درویش را

Бар кофари ишқ батон ҷоиз набошад марҳамат

بر کافر عشق بتان جایز نباشد مرحمت

Беҷурм бояд сӯхтани муфтии манам ин кеш ро

بی جرم باید سوختن مفتی منم این کیش را

Ишқами харош сина шуд гӯи лутфи ту марҳам манеҳ

عشقم خراش سینه شد گو لطف تو مرهم منه

Гар илтифотӣ мекунӣ носур кун ин риш ро

گر التفاتی می‌کنی ناسور کن این ریش را

Чун неши занбӯрам ба дили гӯи заҳр май рез аз мижа

چون نیش زنبورم به دل گو زهر می‌ریز از مژه

Афюни ҳайрат хӯрдаам заҳмат надонам неш ро

افیون حیرت خورده‌ام زحمت ندانم نیش را

Бо подшоҳ ман бигӯ ваҳшӣ ки чун давр аз ту шуд

با پادشاه من بگو وحشی که چون دور از تو شد

Таърих бархон гуҳи гуҳии хубони аҳди хеш ро

تاریخ برخوان گه گهی خوبان عهد خویش را