Ба танг омад дилами як ханҷари корӣ тамаъ дорад

به تنگ آمد دلم یک خنجرِ کاری طمع دارد

Аз он мижгони қаттоли ин қадари ёрӣ тамаъ дорад

از آن مژگانِ قتال این‌قدر یاری طمع دارد

Ниҳодаи сет аз нкўёнши басии ғамҳои нохӯрда

نهاده ست از نکویانش بسی غم‌های ناخورده

Аз ин хӯни хори мардуми ҳаркии ғами хории
Тамаъ дорад

از این خون‌خوارِ مردم هرکه غم‌خواری طمع دارد

Саҳари гул ханда мезад бар шикояти гӯйии булбул

سحر گل خنده می‌زد بر شکایت‌گوییِ بلبل

Ки ин нодони магар каз мо вафодории тамаъи
дорад

که این نادان مگر کز ما وفاداری طمع دارد

Гуноҳи гул фурӯашон чист гӯ булбул бинол аз
худ

گناهِ گل‌فروشان چیست گو بلبل بنال از خود

Ки як ҷо бӯдан аз ёрони бозории тамаъи
дорад

که یک جا بودن از یارانِ بازاری طمع دارد

Ҳавои бодаи соқии содаи софи ъушрати омода

هوای باده، ساقی ساده، صافِ عشرت آماده

Касе мастаст ваҳшӣ каз ту ҳушёрӣ тамаъ дорад

کسی مست است وحشی کز تو هشیاری طمع دارد

Хониш
шморҳ 120 — ъндлӣб