Дигар он шабаст имшаб ки зи пай саҳар надорад

دگر آن شبست امشب که ز پی سحر ندارد

Ману бози он дуоҳо ки яке асар надорад

من و باز آن دعاها که یکی اثر ندارد

Ману захми тези дастӣ ки зад ончунон ба теғам

من و زخمِ تیزدستی که زد آنچنان به تیغم

Ки серуми фитодаи брхоку танам хабар надорад

که سرم فتاده بر خاک و تنم خبر ندارد

Ҳамаи заҳри хӯрда пайкон хӯраму рутаби шуморам

همه زهرخورده پیکان، خورم و رطب شمارم

Чаҳ кунам ки нахли ҳурмон ба аз ин самар надорад

چه کنم که نخل حرمان به از این ثمر ندارد

зи лабии чунон ки боради шукраши зи шкрстон

ز لبی چنان که بارد شکرش ز شکّرستان

Ҳама заҳр дорад аммо чаҳ кунад шукр надорад

همه زهر دارد اما چه کند شکر ندارد

Ба ҳавои боғи мурғони ҳамаи болҳо кушода

به هوای باغ مرغان همه بال‌ها گشاده

Ба шиканҷи доми мурғӣ чаҳ кунад ки пар надорад

به شکنج دام مرغی چه کند که پر ندارد

Бикаш ва бисӯз ва бигузар мангар ба ин ки ошиқ

بکش و بسوز و بگذر منگر به این که عاشق

Биҷузи ин ки меҳри варзади гунаҳӣ дигар надорад

بجز این که مهر ورزد گنهی دگر ندارد

намевасл нест ваҳшӣ ба хумори ҳиҷр ху кун

می وصل نیست وحشی به خمار هجر خو کن

Ки шароби ноумедии ғами дард сар надорад

که شراب ناامیدی غم درد سر ندارد