Тоби рух ӯ меҳр ҷҳонтоб надорад

تاب رخ او مهر جهانتاب ندارد

Ҷузи зулф касе пеши Рахш тоб надорад

جز زلف کسی پیش رخش تاب ندارد

Хоб оварад афсонау афсонаи ошиқ

خواب آورد افسانه و افسانهٔ عاشق

Ҳар кас ки кунад гӯш дигар хоб надорад

هر کس که کند گوش دگر خواب ندارد

Паҳлавии ману такяи хокистари гулхан

پهلوی من و تکیهٔ خاکستر گلخن

Девонаи сари бистар санҷоб надорад

دیوانه سر بستر سنجاب ندارد

Сайли мижаи тарсам ки тан аз пой дар орад

سیل مژه ترسم که تن از پای در آرد

Кин сусти баннои тоқат сайлоб надорад

کاین سست بنا طاقت سیلاب ندارد

Гар саҷда кунад пеши ту чандон аҷабӣ нест

گر سجده کند پیش تو چندان عجبی نیست

Ваҳшӣ ки ҷузи абрӯии ту миҳроб надорад

وحشی که جز ابروی تو محراب ندارد