Ба рози ишқи забон дар миён наме бошад

به راز عشق زبان در میان نمی‌باشد

Забон бабанд ки онҷо баён наме бошад

زبان ببند که آن جا بیان نمی‌باشد

Миёни ошиқу маъшӯқи як киришма бас аст

میان عاشق و معشوق یک کرشمه بس است

Баёни ҳол ба ком ва забон наме бошад

بیان حال به کام و زبان نمی‌باشد

Дили рамидаи ман захми дори сайди гҳист

دل رمیدهٔ من زخم‌دار صیدگهی‌ست

Ки захми сайд ба тир ва камон наме бошад

که زخم صید به تیر و کمان نمی‌باشد

Аз он равоеи бозор кам ъёронст

از آن روایی بازار کم عیاران‌ست

Ки дар миёни маҳак имтиҳон наме бошад

که در میان محک امتحان نمی‌باشد

Агар ба ман нашӯй меҳрбони дарин ғрзист

اگر به من نشوی مهربان درین غرضی‌ست

Касе ба халқи ту номеҳрбон наме бошад

کسی به خلق تو نامهربان نمی‌باشد

Ба олимӣ ки манам миннатҳои ғусса мапурс

به عالمی که منم منتهای غصه مپرس

Ки қатъи муддату тай замон наме бошад

که قطع مدت و طی زمان نمی‌باشد

Забон ба коми макаши ваҳшӣ аз фасонаи ишқ

زبان به کام مکش وحشی از فسانهٔ عشق

Бигӯ ки хуштар азин достон наме бошад

بگو که خوش‌تر ازین داستان نمی‌باشد

Хониш
шморҳ 136 — ъндлӣб