Дӯшам аз оғози шаби ҷо , бар дар ҷонона буд

دوشم از آغاز شب جا ، بر در جانانه بود

То ба рӯзами чашм бар бом ва дар он хона буд

تا به روزم چشم بر بام و در آن خانه بود

Дай ки меомад зи ҷавлонгоҳи шухии масти ноз

دی که می آمد ز جولانگاه شوخی مست ناز

Наргисаш бар гӯшаи дастори хуши таркона буд

نرگسش بر گوشهٔ دستار خوش ترکانه بود

Баҳри он нои ошно май Ром ки фард аз ҳамРаҳон

بهر آن نا آشنا می‌رم که فرد از همرهان

Ончунон мешуд ки гуё аз ҳамаи бегона буд

آنچنان می‌شد که گویا از همه بیگانه بود

Он насиҳатҳо ки мекардем аҳли ишқ ро

آن نصیحتها که می‌کردیم اهل عشق را

Ин замони маълум мо шуд кони ҳамаи афсона буд

این زمان معلوم ما شد کان همه افسانه بود

Қурб то ҳосил нашуд дӯдами зи хирмани брнхост

قرب تا حاصل نشد دودم ز خرمن برنخاست

Иттиҳоди шамъи барқи хирмани парвона буд

اتحاد شمع برق خرمن پروانه بود

Сӯхтан бо оташасту ишқ бо девонагӣ

سوختن با آتش است و عشق با دیوانگی

Ишқ бар ҳар дил ки зад оташ чу ман девона буд

عشق بر هر دل که زد آتش، چو من دیوانه بود

Ваҳшӣ аз хӯн хӯрдани шаб дӯш натавонист хост

وحشی از خون خوردن شب دوش نتوانست خاست

Кин май марди афкани имшаб то лаби паймона буд

کاین می مرد افکن امشب تا لب پیمانه بود