Чу шамъи шаби ҳамаи шаби сӯзу гиря зонам буд

چو شمع شب همه شب سوز و گریه زانم بود

Ки саргузашти фироқи ту бар забонам буд

که سرگذشت فراق تو بر زبانم بود

Шуд оташи ҷигарами пеши мардумони равшан

شد آتش جگرم پیش مردمان روشن

зи хӯни гарм ки дар чашми хўнФшонм буд

ز خون گرم که در چشم خونفشانم بود

Ба илтифот ту дорам умедворӣҳо

به التفات تو دارم امیدواریها

Вале зи хуии ту эмин наме тавонам буд

ولی ز خوی تو ایمن نمی‌توانم بود

Ситами гузаштаи зи андоза варна кӣ бо ту

ستم گذشته ز اندازه ورنه کی با تو

Кадоми рӯз дигар ӣнқадари фиғонам буд

کدام روز دگر اینقدر فغانم بود

Забони хомаи ман сӯхти зини ғазали ваҳшӣ

زبان خامهٔ من سوخت زین غزل وحشی

Магари забонае аз оташи ниҳонам буд

مگر زبانه‌ای از آتش نهانم بود