Мурғи мо дӯши сарояндаи бастоне буд

مرغ ما دوش سرایندهٔ بستانی بود

Дошт гулбонгӣу машъуфи гулистонӣ буд

داشت گلبانگی و مشعوف گلستانی بود

Дида каз неъмат дидор набӯдаш сипарӣ

دیده کز نعمت دیدار نبودش سپری

Магасӣ буд ки меҳмони срхўонӣ буд

مگسی بود که مهمان سرخوانی بود

Дасти умед ки як бор ниқобӣ накашид

دست امید که یک بار نقابی نکشید

Буд давр аз сару наздик ба домоне буд

بود دور از سر و نزدیک به دامانی بود

Онкӣ аз тшнгиш буд гузар бар зулмот

آنکه از تشنگیش بود گذر بر ظلمات

Туфи нишони ҷигараши чашмаи ҳайвонӣ буд

تف نشان جگرش چشمهٔ حیوانی بود

Решаи тФсидаҳи гиёҳии зи лаб кавсар раст

ریشه تفسیدهٔ گیاهی ز لب کوثر رست

Ки зи абраши ҳаваси қатраи боронӣ буд

که ز ابرش هوس قطرهٔ بارانی بود

Хешро сохтаи омодаи сади шуълаи хасӣ

خویش را ساخته آماده سد شعله خسی

Гарми ҳмсҳбтии оташи сӯзоне буд

گرم همصحبتی آتش سوزانی بود

Буд ваҳшӣ ки зи рухсор ту шуд қофияи санҷ

بود وحشی که ز رخسار تو شد قافیه سنج

ё нўосози гулии мурғи хуши алҳонӣ буд

یا نواساز گلی مرغ خوش الحانی بود

Хониш
шморҳ 141 — ъндлӣб