Дӯш аз арбадаи як мартабаи бози омада буд

دوش از عربده یک مرتبه باز آمده بود

Чашми пари арбадааш бар сари нози омада буд

چشم پر عربده‌اش بر سر ناز آمده بود

Чашмаш аз зоҳири ҳолам хабарӣ ме пурсед

چشمش از ظاهر حالم خبری می‌پرسید

Ғамзааш низ ба ҷосӯсии рози омада буд

غمزه‌اش نیز به جاسوسی راز آمده بود

Буд ҳангомаи ман гарми чунон зи оташи шавқ

بود هنگامهٔ من گرم چنان ز آتش شوق

Ки нигоҳаш ба тамошои ниёзи омада буд

که نگاهش به تماشای نیاز آمده بود

Ғайр донад ки нигоҳаш чаҳ бало гармӣ дошт

غیر داند که نگاهش چه بلا گرمی داشت

Зонка дар бутаи ғайрат ба гудози омада буд

زانکه در بوتهٔ غیرت به گداز آمده بود

Чаҳ адоҳо ки надидам чаҳ назарҳо ки накард

چه اداها که ندیدم چه نظرها که نکرد

Бандааш ман ки аҷаби бандаи навози омада буд

بنده‌اش من که عجب بنده نواز آمده بود

Орзӯ буд ки ҳар лаҳза ба сӯят май тохт

آرزو بود که هر لحظه به سویت می‌تاخت

Дошт май донеу хуш дар так ва тоз омада буд

داشت می‌دانی و خوش در تک و تاز آمده بود

Ваҳшӣ аз базм ки ин моя хушҳолӣ ёфт

وحشی از بزم که این مایهٔ خوشحالی یافت

Ки сӯии кулбаи мо бо майу сози омада буд

که سوی کلبهٔ ما با می و ساز آمده بود

Хониш
шморҳ 149 — ъндлӣб
шморҳ 149 — ӣосӣн рӣоҳӣ