Як раҳ савол кун гунаҳ бе гуноҳи худ

یک ره سؤال کن گنه بی‌گناه خود

Зини чашми пари тағофули андаки гуноҳи худ

زین چشم پر تغافل اندک گناه خود

Зон нима шаб битарс ки дар тозад аз ҷигар

زان نیمه شب بترس که در تازد از جگر

То кӣ Аннан кашида тавон дошт оҳи худ

تا کی عنان کشیده توان داشت آه خود

Додеми ҷон ба роҳи ту золим чаҳ ме кунӣ

دادیم جان به راه تو ظالم چه می‌کنی

Сар додае чаҳ фитнаи чашми сиёҳи худ

سر داده‌ای چه فتنهٔ چشم سیاه خود

Барадии дили маро ва ба ҳурмон бсухтӣ

بردی دل مرا و به حرمان بسوختی

ӯ худ чаҳ карда буд бидонади гуноҳи худ

او خود چه کرده بود بداند گناه خود

Дард сарат мабод зи фарёди додхоҳ

درد سرت مباد ز فریاد دادخواه

Гӯ дод май занеди ту мейрон ба роҳи худ

گو داد می‌زنید تو میران به راه خود

Зон аҳди ёди бод каз осеби заҳри чашм

زان عهد یاد باد کز آسیب زهر چشم

намедошт нӯшханди туам дар паноҳи худ

می‌داشت نوشخند توام در پناه خود

Ман сайд дайгарӣ нашавам ваҳшии туам

من صید دیگری نشوم وحشی توام

Аммо ту ҳам буруни Марв аз сайдгоҳи худ

اما تو هم برون مرو از صیدگاه خود

Хониш
шморҳ 152 — ъндлӣб